کتاب Python Crash Course

آزمودن یک تابع

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

می‌توانید برای تابع یا کلاسی که نوشته‌اید کد آزمون هم بنویسید. آزمودنِ کد ثابت می‌کند که کد شما در پاسخ به تمام ورودی‌هایی که برای دریافت آن طرّاحی شده، همان‌گونه که باید، کار می‌کند. با طرّاحی آزمون‌ها می‌توانید مطمئن باشید که حتی اگر افراد مختلفی هم از برنامه‌ی شما استفاده کنند، به درستی کار خواهد کرد. همچنین می‌توانید هر کدِ جدیدی را، همزمان با افزوده شدن، بیازمایید تا مطمئن باشید که تغییراتِ اعمالی، رفتارِ فعلی برنامه را تحت‌الشعاع قرار نمی‌دهد. هر برنامه‌نویسی اشتباه می کند بنابراین باید کد خود را مرتّباً مورد آزمون قرار دهد تا پیش از برخوردن کاربران به مشکلی، آن را پیدا و رفع کند.

افزودن دکمه‌ی Play

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این فصل بازی هجوم بیگانگان را به پایان می‌رسانیم. یک دکمه‌ی Play اضافه می‌کنیم تا بازی را بنا به درخواست بازیکن شروع کنیم یا پس از پایان بازی آن را دوباره شروع کنیم. همچنین بازی را به گونه‌ای تغییر می‌دهیم که سرعت آن با بالا رفتن مرحله افزایش یابد و یک نظام امتیازدهی ایجاد می‌کنیم. با پایان این فصل در مورد نوشتن بازی‌هایی به اندازه‌ی کافی خواهید دانست که میزان سختیِ آن‌ها با پیشرفت بازیکن افزایش می‌یابد و همچنین امتیازات را نمایش می‌دهد.

برپا کردنِ محیطِ برنامه‌نویسی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

پایتون در سیستم‌عامل‌های متفاوت کمی متفاوت عمل می‌کند، در نتیجه باید ملاحظات اندکی را در نظر داشته باشید. در بخش‌های آتی مطمئن می‌شویم که پایتون به‌درستی در سیستم‌تان نصب شده است.

نسخه‌های پایتون

هر زبانِ برنامه‌نویسی با ظهورِ فکرهای نو و فناوری‌های جدید تحول می‌یابد. توسعه‌دهندگانِ پایتون هم به طورِ مستمر این زبان را پرتوان‌تر کرده‌اند و آن را به سمتِ همه‌منظوره شدنِ هرچه بیشتر سوق داده‌اند. آخرین نسخه‌ی پایتون هنگامِ نوشتنِ این کتاب ۳.۷ بوده، ولی تمامِ برنامه‌های کتاب روی نسخه‌ی ۳.۶ و بعد از آن اجرا خواهند شد. در این بخش متوجه می‌شوید که آیا پایتون روی سیستمِ شما نصب شده و آیا به نصبِ نسخه‌ی جدیدتری نیاز دارید یا نه. پیوستِ آ راهنمای مفصلی است برای نصبِ آخرین نسخه‌ی پایتون بر روی هر کدام از سیستم‌عامل‌های اصلی. برخی پروژه‌های قدیمیِ پایتون هنوز از پایتونِ ۲ استفاده می‌کنند، اما شما از نسخه‌ی ۳ استفاده کنید. اگر پایتونِ ۲ روی سیستم‌تان نصب شده، احتمالاً‌ برای پشتیبانی از برخی برنامه‌های قدیمی است که سیستم‌تان نیاز دارد. ما نسخه‌ی ۲ را همان‌گونه که هست رها می‌کنیم و مطمئن می‌شویم که نسخه‌ی جدیدتری برای کار کردن نصب می‌کنید.

تابع input() چگونه کار می‌کند؟

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

بیشتر برنامه‌ها برای این نوشته می‌شوند که مشکل یک کاربر را حل کنند. برای چنین منظوری شما باید برخی اطّلاعات را از کاربر بگیرید. به عنوان یک مثالِ ساده فرض کنید کسی می‌خواهد بداند که آیا برای رای دادن به سنّ قانونی رسیده یا نه. اگر برنامه‌ای برای پاسخ دادن به این پرسش بنویسید، پیش از ارائه‌ی هر پاسخی باید از سن کاربر اطّلاع داشته باشید. این برنامه باید از کاربر بخواهد که سن خود را وارد کند، برنامه به محض دریافت این ورودی، می‌تواند آن را با سن رای‌گیری مقایسه کند تا تعیین کند که آیا سن کاربر مناسب است یا نه و سپس خروجی را گزارش کند.

تعریف کردن تابع

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این فصل نوشتنِ تابع‌ها را یاد می‌گیرید. توابع قسمت‌های نام‌گذاری‌شده‌ی کد هستند که برای انجام کار خاصّی طرّاحی می‌شوند. وقتی می‌خواهید وظیفه‌ی خاصّی را که در یک تابع تعریف شده انجام دهید، تابعی را که عهده‌دار آن است فراخوانی می‌کنید. اگ ⁶⁶ ر به انجامِ چندباره‌ی کاری نیاز داشته باشید، نیازی نیست کد آن را بارها تکرار کنید، کافی است تابعی را که به مدیریّت این کار اختصاص داده‌اید فراخوانی کنید و این فراخوانی موجب می‌شود که پایتون کد داخل تابع را اجرا کند. شما درخواهید یافت که به‌کارگیری تابع‌ها نوشتن، خواندن، آزمایش و رفع عیب برنامه‌های شما را آسان‌تر می‌کند.

حلقه زدن در کل یک لیست

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

بیشتر اوقات می‌خواهید با رجوع به تک‌تکِ اعضای یک لیست، کاری مشابه را روی هر کدام انجام دهید. برای مثال در یک بازی ممکن است بخواهید که هر عنصر را روی صفحه به یک اندازه تکان دهید یا بر روی اعضای یک لیست عددی محاسبه‌ی آماریِ یکسانی انجام دهید. یا بخواهید سرخطّ‌های لیستی از مقاله‌ها را روی وب‌سایتی نمایش دهید. هر گاه بخواهید عملی یکسان را بر روی تمام اعضای یک لیست انجام دهید می‌توانید از حلقه‌ی for پایتون بهره بگیرید.

خواندن یک فایل

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

حال که بر مهارت‌های مقدّماتیِ مورد نیاز برای نوشتنِ برنامه‌های سازمان‌یافته و با کاربریِ آسان تسلّط یافته‌اید، زمانِ فکر کردن به این موضوع رسیده است که چگونه برنامه‌هایتان را از این هم مناسب‌تر و قابل استفاده‌تر کنید. در این فصل کار کردن با فایل‌ها را خواهید آموخت تا برنامه‌هایتان بتوانند حجم زیادی از داده‌ها را به سرعت تحلیل کنند. مدیریّتِ خطاها را نیز می‌آموزید تا برنامه‌ها هنگام برخورد با شرایط پیش‌بینی‌نشده از کار نیفتند. درباره‌ی استثناها خواهید آموخت: شیءهای ویژه‌ای که پایتون هنگام اجرای برنامه می‌سازد تا خطاهای رخ‌داده را مدیریّت کند. همچنین درباره‌ی ماژول json خواهید آموخت که به کمک آن می‌توانید اطّلاعات کاربر را ذخیره کنید تا با توقّف برنامه از بین نروند.

ساختن و به‌کارگیری یک کلاس

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

برنامه ‌نویسی شیء‌گرا یکی از موثّ ⁷⁹ رترین رویکردها برای نوشتن نرم‌افزار است. در برنامه‌نویسی شیءگرا شما کلاس‌هایی می‌سازید که بیانگر مسائل دنیای واقعی هستند و سپس شیءها را بر اساس آن‌ها ایجاد می‌کنید. با ساختنِ یک کلاس رفتاری عمومی را برای دسته‌ای از اشیاء تعیین می‌کنید.

زمانی که از یک کلاس، چند شیءِ جداگانه می‌سازیم، هر شیء به طور خودکار به این رفتار عمومی مجهّز می‌شود؛ پس از آن می‌توانید به هر کدام از اشیاء هر ویژگی یا خصلتی که خواستید اضافه کنید. این که وضعیت‌های دنیای واقعی با برنامه‌نویسی شیءگرا چگونه به خوبی مدل می‌شوند، موجب شگفتی شما خواهد شد.

شروع کار با جانگو

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

وب‌سایت‌های امروز، در پشتِ صحنه، نرم‌افزارهای کارب¹⁴⁴ ردی غنی و کاملی هستند که مانند برنامه‌های رومیزی کاملاً توسعه‌یافته رفتار می‌کنند. پایتون مجموعه‌ی بزرگ از ابزارها به نام جانگو برای ساختن برنامه‌های کاربردی تحت وب دارد. جانگو یک چهارچوب یا فریم‌ورک برای وب است— مجموعه‌ای از ابزارها که برای کمک به شما در ساختن وب‌سایت‌های تعاملی طرّاحی شده‌اند. در این فصل خواهید آموخت که چگونه از جانگو (https://djangoproject.com/) برای ساختن پروژه‌ای به نام Learning Log استفاده کنید— یک سیستم گزارش کار آنلاین که به شما امکان می‌دهد که دانسته‌هایی که درباره‌ی موضوعات خاصّی کسب کرده‌اید ثبت کنید.

شکل فایل CSV

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این فصل مجموعه‌داده‌ها را از منابع آنلاین بارگیری کرده و بر اساس آن‌ها بصری‌سازی‌های کاربردی‌ای خواهید ساخت. شما می‌توانید گستره‌ی عظیمی از داده‌ها را به صورت آنلاین پیدا کنیم که بسیاری از آن‌ها هنوز کاملاً بررسی نشده‌اند. توانایی تحلیل این داده‌ها به شما امکان یافتن الگوها و ارتباطاتی در آن‌ها می‌دهد که هیچ‌کس پیدا نکرده است.

دسترسی به داده‌ها و بصری‌سازی آن‌ها از طریق دو گون¹²⁹ ه‌ی متداول ذخیره‌سازی داده، CSV و JSON خواهد بود. از ماژول csv پایتون برای پردازش داده‌های هواشناسی ذخیره‌شده به شکل CSV (مقدارهای جداشده با کاما) استفاده کرده و کمینه و بیشینه‌ی دما را در طول زمان و در دو موقعیّت مختلف تحلیل می‌کنیم. از Matplotlib برای تولید نمودارهایی بر اساس داده‌های بارگیری‌شده بهره می‌گیریم تا تغییرات دما را در دو محیط متفاوت، Sitka, Alaska و Death Valley, California نشان دهیم. در ادامه‌ی فصل از ماژول json برای دریافت داده‌های لرزه‌نگاری ذخیره‌شده به شکل JSON استفاده می‌کنیم و به کمک پلات‌لی یک نقشه‌ی جهان رسم می‌کنیم که موقعیّت‌ها و بزرگی‌های زمین‌لرزه‌های اخیر را نشان می‌دهد.

شکل‌دهی و استقرار

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

سایت Learning Log اکنون کاملاً کارآمد است امّا هیچ شکل و سیاقی ندارد و روی ماشین محلی شما اجرا می‌شود. در این فصل پروژه را به شکلی ساده امّا حرفه‌ای درمی‌آوریم و سپس آن را روی سرور در حال اجرا مستقر می‌کنیم تا هر کس در هر جای دنیا بتواند حساب کاربری بسازد و از آن استفاده کند.

برای شکل‌دهی به سایت از کتابخانه‌ی Bootstrap استفاده می‌کنیم که مجموعه‌ای از ابزارها برای سر و شکل دادن به برنامه‌های کاربردی تحت وب است تا آن‌ها در افزاره‌های مدرن حرفه‌ای به نظر برسند، از نمایشگرهای تخت بزرگ گرفته تا گوشی‌های هوشمند. برای چنین کاری از برنامه‌ی django-bootstrap4 کمک می‌گیریم تا علاوه بر هدف اصلی خود، در کار کردن با برنامه‌هایی که دیگر توسعه‌دهندگان جانگو ساخته‌اند تجربه کسب کنید.

فراهم آوردن امکان ورود داده برای کاربران

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در قلب هر برنامه‌ی کاربردی تحت وب این قابلیّت وجود دارد که هر کاربری از هر جای دنیا بتواند یک حساب کاربری در برنامه‌ی شما ثبت کند و کار با آن را شروع کند. در این فصل فرم‌هایی می‌سازید تا کاربران بتوانند موضوعات و مطالب مورد نظر خود را اضافه و مطالب موجود را ویرایش کنند. علاوه بر این درباره‌ی نحوه‌ی محافظت جانگو دربرابر حمله‌های متداول به صفحه‌های مبتنی بر فرم خواهید آموخت تا نیازی نباشد برای فکر کردن به امن‌سازی برنامه‌های خود وقت زیادی صرف کنید.

کار کردن با APIها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این فصل می‌آموزید که چگونه برنامه ¹³⁵ ‌ی خودمتّکی بنویسید که بصری‌سازی‌ها را بر اساس داده‌های دریافتیِ خود تولید می‌کند. برنامه‌ی شما از یک رابط برنامه‌نویسی کاربردی (API) تحت وب استفاده می‌کند که به جای صفحه‌های وب، به طور خودکار اطّلاعاتی مشخّص را از یک وب‌سایت تقاضا می‌کند و سپس از این اطّلاعات برای تولید بصری‌سازی استفاده می‌کند. از آن‌جایی که برنامه‌هایی مانند این همیشه داده‌های فعلی را برای بصری کردن استفاده می‌کنند، حتّی در صورت تغییر سریع داده‌ها همیشه به‌روز خواهند ماند.

لیست چیست؟

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

لیست مجموعه‌ای از عناصر با ترتیبی مشخّص است. می‌توانید لیستی شامل حروف الفبا، اعداد ۰ تا ۹ یا نام تمام افراد خانواده‌ی خود درست کنید. شما می‌توانید هرچه بخواهید درون یک لیست قرار دهید و عناصر داخل لیست الزاماً ارتباطی با یکدیگر ندارند. از آنجایی‌که هر لیست معمولاً بیش از یک عضو دارد بهتر است آن را به صورت جمع نام‌گذاری کنید، مانند letters، digits یا names.

در پایتون از کروشه ( [] ) برای نمایش یک لیست استفاده می‌شود و اعضای داخل آن با کمک کاما از یکدیگر جدا می‌شوند. اینجا مثالی از یک لیست شامل نام چند نوع دوچرخه آورده می‌شود:

مرور پروژه و ساختن اوّلین موجود بیگانه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این فصل موجودات بیگانه را به هجوم بیگانگان اضافه می‌کنیم. ابتدا یک موجود بیگانه را به بالای صفحه اضافه می‌کنیم سپس ناوگانی کامل از این بیگانگان تولید می‌کنیم. کاری می‌کنیم که این ناوگان به سمت پایین و کناره‌ها حرکت کند و هر کدام را که گلوله بخورند، خلاص می‌کنیم. در نهایت تعداد سفینه‌های هر بازیکن را محدود می‌کنیم و با تمام شدن سفینه‌ها به بازی پایان می‌دهیم.

هر چه در این پروژه بیشتر پیش می‌روید هم با پای‌گیم بیشتر آشنا می‌شوید و هم در مورد مدیریّت پروژه‌های بزرگ می‌آموزید. همچنین یاد می‌گیرید که چگونه برخورد بین اشیای مختلف بازی مانند گلوله‌ها و موجودات بیگانه را تشخیص دهید. تشخیص این برخوردها به شما کمک می‌کند که برهم‌کنش بین عناصر مختلف را در بازی‌های خود تعیین کنید: برای مثال می‌توانید شخصیّت بازی را داخل دیوارهای یک هزارتو محدود کنید یا توپی را بین دو بازیکن بازی رد و بدل کنید. کار را بر اساس نقشه‌ای ادامه می‌دهیم که گاه‌به‌گاه آن را مجدّداً بررسی می‌کنیم تا تمرکز را بر روی بخش‌های کدنویسی حفظ کنیم.

مقدّمه و نصب Matplotlib

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

بصری‌سازی داده‌ها به کاویدن داده‌ها از طریق نمایش بصری می‌پردازد. این مقوله رابطه‌ی نزدیکی با تحلیل داده‌ها دارد که از برنامه‌ها برای یافتن الگوها و ارتباط‌ها در یک مجموعه از داده‌ها بهره می‌گیرد. مجموعه‌ی داده‌ها می‌تواند لیست کوچکی از اعداد باشد که در یک خطّ کد جا می‌شود یا چند گیگابایت داده را دربربگیرد.

ساختن نمایش‌های زیبا از داده‌ها چیزی بیشتر از ایجاد تصویرهای زیباست. زمانی که بیان و نمایش یک مجموعه‌ی داده ساده و از لحاظ بصری جذّاب باشد، معنای آن برای بینندگان شفّاف می‌شود. افراد الگوها و ویژگی‌هایی در داده‌های شما خواهند دید که هرگز از وجود آن‌ها خبر نداشته‌اند.

نصب Matplotlib و رسم نمودار خطّی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

هنگام اجرای hello_world.py در واقع چه اتّفاقی می‌افتد؟

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

بیاید به آن‌چه پایتون هنگام اجرای hello_world.py انجام می‌دهد نگاهی دقیق‌تر بیاندازیم. برخلاف تصوّر ما پایتون حتی هنگام اجرا کردن یک برنامه‌ی ساده هم کارهای قابل توجّهی انجام می‌دهد:

`1`	`print("Hello Python world!")`

اجرای این کد چنین خروجی‌ای تولید می‌کند:

`1`	`Hello Python world!`

هنگامی که فایل hello_world.py را اجرا می‌کنید، پسوند .py مشخّص می‌کند که این فایل یک برنامه‌ی پایتون است. پس ویرایشگر متنی این فایل را از طریق مفسّر پایتون اجرا می‌کند. این مفسّر برنامه را می‌خواند و مشخّص می‌کند که هر واژه در برنامه چه معنی‌ای می‌دهد. برای مثال هنگامی که مفسّر به واژه‌ی print با دو پرانتزِ پس از آن می‌رسد، هر آن‌چه‌که داخل پرانتزها قرار دارد روی صفحه چاپ می‌کند.

یک دیکشنری ساده

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این فصل نحوه‌ی به‌کارگیری دیکشنری‌ها را در پایتون می‌آموزید که به شما امکان متّصل کردن تکه‌هایی از اطّلاعاتِ مرتبط را می‌دهند. یاد می‌گیرید که چگونه پس از وارد کردن اطّلاعات به دیکشنری، به آن دسترسی پیدا کنید و چگونه آن‌ها را تغییر دهید. از‌آن‌جایی‌که می‌توان حجم نامحدودی از اطّلاعات را در یک دیکشنری ذخیره کرد، طریقه‌ی حلقه زدن در داده‌های یک دیکشنری را خواهید آموخت. علاوه بر این قرار دادن دیکشنری‌ها در لیست‌ها، لیست‌ها داخل دیکشنری‌ها و حتّی دیکشنری‌ها را در دیکشنری‌های دیگر می‌آموزید.

یک مثال ساده

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

برنامه‌نویسی گاهی مستلزم آزمودن مجموعه‌ای از شرط‌ها و تصمیم‌گیری در مورد عملی است که باید بر اساس آن شرط‌ها اتّخاذ شود. گزاره‌های if در پایتون این امکان را فراهم می‌آورند که حالتِ فعلی برنامه را بررسی کنیم و به آن پاسخی متناسب دهیم.

در این فصل نوشتن آزمون‌های شرطی را برای بررسی هر نوع شرط می‌آموزید. نوشتن گزاره‌های ساده‌ی if و همچنین ساختن دنباله‌ای پیچیده از گزاره‌های if را فراخواهید گرفت تا تشخیص دهید که شرایطی که به طور دقیق تعیین کرده‌اید چه‌زمانی برآورده می‌شوند. سپس همین مفهوم را به لیست‌ها تعمیم می‌دهید و قادر خواهید بود حلقه‌ی for‌ای بنویسید که بیشتر اعضای یک لیست را به یک روش و تعداد مشخّص دیگری را به روشی دیگر مدیریّت کند.

آزمون‌های شرطی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

قلب هر گزاره‌ی if عبارتی است که با True و False (درست و نادرست) بودن سنجیده می‌شود و آن را آزمون شرطی می‌نامیم. پایتون از مقدارهای True و False برای تصمیم‌گیری در مورد اجرا شدن کد داخل گزاره‌ی if استفاده می‌کند. اگر یک آزمون شرطی True (درست) ارزیابی شود، پایتون کدی را که بعد از گزاره‌ی if آمده اجرا می‌کند. اگر آزمون False (نادرست) باشد پایتون کدی را که در ادامه‌ی گزاره‌ی if آمده نادیده می‌انگارد.

استفاده از یک API تحت وب

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

API تحت وب بخشی از یک وب‌سایت است که برای ارتباط ب¹³⁶ ا برنامه‌ها طرّاحی شده است. برنامه‌ها از URLهای خاصّی برای درخواست اطّلاعات استفاده می‌کنند. این درخواست‌ها فراخوانی API خوانده می‌شود. داده‌ی درخواستی در قالبی دریافت می‌شود که پردازش آن آسان باشد، مانند JSON یا CSV. بسیاری از برنامه‌هایی که بر منابع داده‌های خارجی متّکی هستند، مانند برنامه‌هایی که با سایت‌های شبکه‌های اجتماعی ادغام می‌شوند، به این فراخوانی‌ها وابسته‌اند.

افزودن موضوع‌های جدید

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

بیایید کار را برای فراهم آوردن امکان افزودن یک موضوع جدید شروع کنیم. افزودن صفحه‌های مبتنی بر فرم از بسیاری جهات شبیه به صفحه‌هایی کار می‌کنند که پیش از این ساخته‌ایم: یک URL تعیین می‌کنیم، یک تابع نما و یک قالب می‌نویسیم. تنها تفاوت اساسی اضافه کردن ماژول جدید forms.py است که فرم‌ها را در بر می‌گیرد.

مدل فرم موضوع

هر صفحه‌ای به کاربران اجازه‌ی وارد کردن و ثبت اطّل¹⁶⁸ اعات را می‌دهد فرم نامیده می‌شود حتّی اگر شبیه به آن نباشد. زمانی که کاربران اطّلاعاتی را وارد می‌کنند باید درستی نوع داده‌های آن‌ها را اعتبارسنجی کنیم تا مطمئن شویم که داده‌ها، مانند کدی که در کار سرور ما وقفه ایجاد می‌کنند، مخرّب نیستند. سپس باید اطّلاعات معتبر را پردازش کرده و در جای مناسبی در پایگاه داده ذخیره کنیم. جانگو انجام بیشتر این کارها را خودکار می‌کند.

انتقال اطّلاعات به یک تابع

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

با کمی تغییر، تابعِ greet_user() نه تنها به کاربر سلام می‌کند، بلکه می‌تواند نام او را هم ذکر کند. برای این که تابع چنین کند username را در پرانتزهای تعریفِ تابع در def greet_user() می‌نویسید. با افزودن username به آن‌جا، تابع را قادر می‌سازید که هر مقدار usernameای که تعیین می‌کنید، بپذیرد. اکنون پایتون انتظار دارد که در هر بار فراخوانیِ تابع، مقداری برای username ارائه دهید. هنگامی که greet_user() را فرامی‌خوانید می‌توانید در پرانتزهای آن، نامی مانند 'jesse' را به این تابع بدهید:

برپا کردن یک پروژه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

هنگام شروع یک پروژه اوّلین کار شرح دادن پروژه در ی¹⁴⁶ ¹⁴⁵ ک مجموعه مشخّصات است. سپس یک محیط مجازی برپا می‌کنید که در آن پروژه را خواهید ساخت.

نوشتن مشخّصات

یک مشخّصات کامل اهداف پروژه را با جزئیات بیان می‌کند، قابلیّت‌های آن را شرح می‌دهد و در مورد ظاهر و رابط کاربری آن بحث می‌کند. مانند هر پروژه یا طرح تجاری، مشخّصات باید شما را متمرکز نگه دارد و کمک کند که پروژه در مسیر خود حرکت کند. در اینجا به نوشتن یک مشخّصات کامل پروژه نخواهیم پرداخت امّا چند هدف مشخّص را تعیین می‌کنیم تا فرآیند توسعه را متمرکز نگه داریم. این مشخّصاتی است که استفاده خواهیم کرد:

پایتون بر روی سیستم عامل های مختلف

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

پایتون زبان برنامه‌نویسی چندسکویی است به این معنا که بر روی تمام سیستم عامل‌های اصلی نصب می‌شود. همه‌ی برنامه‌های پایتونی که می‌نویسید روی هر رایانه‌ی امروزی که پایتون داشته باشد، اجرا می‌شود. با این حال روش‌های نصب و راه‌اندازی پایتون روی سیستم‌عامل‌های مختلف کمی متفاوت است.

در این بخش می‌آموزید که چگونه پایتون را روی سیستم خود نصب کنید. ابتدا بررسی می‌کنید که آیا نسخه‌ی متاخری از پایتون روی سیستم شما نصب شده یا نه. اگر چنین نباشد آن را و سپس Sublime Text را نصب می‌کنیم. این دو گام تنها مراحل متفاوت در سیستم عامل‌های مختلفند.

تغییر دادن، افزودن و حذف کردن عضوها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

بیشتر لیست‌هایی که می‌سازید پویا هستند، به این معنی که ابتدا آن را ایجاد می‌کنید و سپس حین اجرای برنامه اعضایی را به آن اضافه یا از آن حذف می‌کنید. برای مثال می‌خواهید بازی‌ای طرّاحی کنید که در آن بازیکن باید به موجودات بیگانه‌ای در آسمان شلیک کند. می‌توانید مجموعه‌ی اولیّه‌ی موجودات بیگانه را در لیستی ذخیره کنید و هر گاه یکی از آن‌ها مورد اصابت قرار گرفت، آن را از لیست حذف کنید. هرگاه موجود جدیدی روی صفحه ظاهر شود، آن را به لیست اضافه می‌کنید. طول لیست موجودات بیگانه حین برنامه کم یا زیاد می‌شود.

رسم داده‌ها در یک نمودار دما

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

برای بصری کردن داده‌های دمایی که در اختیار داریم، ابتدا مانند زیر به کمک Matplotlib نمودار ساده‌ای از بیشینه‌های دما می‌سازیم:

import csv
import matplotlib.pyplot as plt

filename = 'data/sitka_weather_07-2018_simple.csv'

with open(filename) as f:
    --snip--

    # Plot the high temperatures.
    plt.style.use('seaborn')
    fig, ax = plt.subplots()
    ax.plot(highs, c='red')

    # Format plot.
    plt.title("Daily high temperatures, July 2018", fontsize=24)
    plt.xlabel('', fontsize=16)
    plt.ylabel("Temperature (F)", fontsize=16)
    plt.tick_params(axis='both', which='major', labelsize=16)

plt.show()

لیست بیشینه‌ی دما را به plot() می‌دهیم و c='red' را تعیین می‌کنیم تا نقطه‌ها را به رنگ قرمز رسم کند. (بیشینه‌ی دما را قرمز و کمینه‌ی آن را آبی رسم خواهیم کرد.) سپس تعدادی دیگر از جزئیات شکل‌دهی مانند عنوان، اندازه‌ی متن و برچسب‌ها را تعیین می‌کنیم که آن‌ها را از فصل ۱۵ بشناسید. چون هنوز تاریخ‌ها را اضافه نکرده‌ایم عنوانی برای محور x تعیین نمی‌کنیم امّا اندازه‌ی متن آن را برای افزایش خوانایی برچسب‌های پیش‌فرض تغییر می‌دهیم. شکل ۱۶-۱ نمودار حاصل را نشان می‌دهد: یک نمودار خطّی ساده مربوط به بیشینه‌های دما در ژوئیه‌ی ۲۰۱۸ در سیتکای آلاسکا.

رسم دکمه روی صفحه و آغاز بازی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

از کلاس Button برای ساختن دکمه‌ی Play در AlienInvasion استفاده می‌کنیم. ابتدا عبارت‌های import را به‌روز می‌کنیم:

--snip--

from game_stats import GameStats
from button import Button

چون فقط یک دکمه‌ی Play نیاز داریم آن را در متد __init__() کلاس AlienInvasion می‌سازیم. این کد را در پایان __init__() قرار می‌دهیم:

def __init__(self):
    --snip--
    self._create_fleet()

    # Make the Play button.
    self.play_button = Button(self, "Play")

این کد نمونه‌ای از Button با عنوان Play می‌سازد امّا این کار دکمه را روی تصویر رسم نمی‌کند. متد draw_button() را در _update_screen() صدا می‌کنیم:

رسم نقاط با scatter() و ذخیره‌سازی نمودارها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

رسم و شکل‌دهی نقاط مجزّا با scatter()

گاهی رسم و شکل دادن به نقطه‌های مجزّا که مبنای آن‌ها خصوصیّات مشترکی است، سودمند است. برای مثال شاید بخواهید مقدارهای کوچک را با یک رنگ و مقدارهای بزرگ را با رنگی دیگر رسم کنید. همچنین می‌توانید مجموعه‌ی بزرگی از داده‌ها را به شکل و شیوه‌ی خاصّی رسم کنید و سپس برای تاکید بیشتر برای نقطه‌های مجزّا و خاصّی، این نقطه‌ها را مجدّداً با تنظیمات دیگری رسم کنید.

رسم یک نمودار خطّی ساده

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

بیایید به کمک Matplotlib یک نمودار خطّی ساده رسم کنیم و سپس آن را برای ساختن یک بصری‌سازی داده‌ی گویاتر شخصی‌سازی کنیم. از یک دنباله‌ی اعداد مربّع ۱، ۴، ۹، ۱۶ و ۲۵ به عنوان داده‌ی این نمودار استفاده می‌کنیم.

کافی است اعداد را به Matplotlib بدهید، چنان‌که اینجا می‌بینید و Matplotlib باقی کارها را برای شما خواهد کرد:

import matplotlib.pyplot as plt

squares = [1, 4, 9, 16, 25]

fig, ax = plt.subplots()

ax.plot(squares)

plt.show()

ابتدا ماژول pyplot را با نام مستعار plt وارد می‌کنیم تا مجبور نباشیم هر دفعه pyplot را بنویسیم. (این نامگذاری را به صورت یک قرارداد در مثال‌های آنلاین خواهید دید بنابراین ما هم از همین استفاده می‌کنیم.) ماژول پای‌پلات شامل تعدادی تابع برای تولید نمودار است.

ساختن ناوگان موجودات بیگانه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

برای رسم ناوگان باید بفهمیم که چند موجود بیگانه در طول صفحه جا می‌گیرد و چند سطر از این موجودات کل صفحه را پر می‌کند. ما ابتدا فاصله‌ی افقی موجودات بیگانه را تعیین و یک سطر ایجاد می‌کنیم سپس فاصله‌ی عمودی را مشخّص کرده و ناوگان کامل را می‌سازیم.

تعیین تعداد موجودات بیگانه‌ای که در یک سطر جا می‌شوند

برای پیدا کردن تعداد موجوداتی که در یک سطر جا می‌شوند به کل فضای افقی موجود نگاهی می‌اندازیم. عرض صفحه در settings.screen_width ذخیره می‌شود امّا به حاشیه‌ای خالی در دو طرف صفحه هم نیاز داریم. این حاشیه را برابر با عرض یکی از موجودات بیگانه در نظر می‌گیریم. چون در هر دو طرف حاشیه داریم، فضای موجود برای بیگانگان برابر می‌شود با عرض صفحه منهای دو برابر عرض هر موجود بیگانه:

شکل دادن به پروژه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ما عمداً تا الان به شکل و قیافه‌ی سایت توجّهی نکردیم تا ابتدا روی کارآمدی سایت تمرکز کرده باشیم. این راه خوبی برای توسعه دادن است زیرا یک برنامه تنها زمانی سودمند است که کار کند. البته به محض اطمینان از کارایی، ظاهر آن حیاتی می‌شود تا افراد به استفاده از آن تمایل داشته باشند.

در این بخش برنامه‌ی django-bootstrap4 را معرّفی می‌کنم و به شما نشان می‌دهم که چگونه می‌توان آن را در یک پروژه تجمیع کرد تا برای استقرار آماده شود.

کار کردن با دیکشنری

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

دیکشنری در پایتون مجموعه‌ای از جفت‌های کلید-مقدار است. هر کلید با یک مقدار مرتبط است و به کمک آن می‌توانید به این مقدارِ مرتبط دسترسی پیدا کنید. مقدار یک کلید می‌تواند عدد، رشته، لیست یا حتّی یک دیکشنری دیگر باشد.

در پایتون یک دیکشنری با دنباله‌ای از کلید-مقدارها، داخل آکُلاد {} قرار می‌گیرد:

`1`	`alien_0 = {'color': 'green', 'points': 5}`

یک جفت کلید-مقدار مجموعه‌ای از مقدارهای به هم مرتبط است. پایتون با ارائه‌ی هر کلید، مقداری را که با آن در ارتباط است برمی‌گرداند. هر کلید با یک دونقطه به مقدار خود وصل می‌شود و جفت‌های کلید-مقدارِ مجزّا با کاما از یکدیگر جدا می‌شوند.

کار کردن با کلاس‌ها و نمونه‌ها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

می‌توانید از کلاس‌ها برای بیان بسیاری از شرایط در دنیای واقعی استفاده کنید. پس از این که کلاس را نوشتید، وقت زیادی صرف کار کردن با نمونه‌هایی می‌کنید که از آن کلاس ساخته‌اید. یکی از اوّلین کارهایی که می‌خواهید انجام دهید تغییر دادن مشخّصه‌های یک نمونه‌ی خاص است. شما می‌توانید مشخّصه‌های یک نمونه را به طور مستقیم یا از طریق نوشتن متدهای ویژه‌ای تغییر دهید.

کلاس Car

بیایید کلاس جدیدی بنویسیم که نمایانگر یک خودرو باشد. کلاس ما اطّلاعاتی درباره‌ی نوع خودرویی که با آن کار می‌کنیم ذخیره می‌کند و متدی دارد که این اطّلاعات را خلاصه می‌کند:

کارهای بیشتر در یک حلقه‌ی for

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در داخل یک حلقه for می‌توانید هر کاری که بخواهید با تک‌تک عضوها انجام دهید. بر اساس مثال قبلی کاری می‌کنیم که پیامی خطاب به هر شعبده‌باز صادر شود و به او گفته شود که شعبده‌ی خوبی اجرا کرده است:

1
2
3

magicians = ['alice', 'david', 'carolina']
for magician in magicians:
    print(f"{magician.title()}, that was a great trick!")

تنها تفاوت این کد در خط ۱ است که در آن پیامی خطاب به هر شعبده‌باز چاپ کردیم که با نام او آغاز می‌شود. در اوّلین گام حلقه مقدار magician برابر با ‘alice’ است پس پایتون اوّلین پیام را برای او چاپ می‌کند. دومین پیام با ‘David’ و سومین مورد با ‘Carolina’ آغاز خواهد شد.

متغیّرها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

حال بیایید از یک متغیّر در hello_world.py استفاده کنیم. یک خط به ابتدای فایل خود بیفزایید و خط دوم را این‌گونه تغییر دهید:

1
2

message = "Hello Python world!"
print(message)

برنامه را اجرا کنید تا ببینید چه رخ می‌دهد. باید خروجی‌ای مشابه قبل ببینید:

`1`	`Hello Python world!`

یک متغیّر به نام message اضافه کرده‌ایم. هر متغیّر با یک مقدار در ارتباط است که اطّلاعات مرتبط با آن متغیّر را در بر دارد. در این مورد مقدارْ همان متنِ “Hello Python world!” است.

مسیر فایل‌ها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

زمانی که نام فایل ساده‌ای مانند pi_digits.txt را به تابع open() می‌دهید پایتون در پوشه‌ای به دنبال آن می‌گردد که فایلِ در حالِ اجرای فعلی در آن قرار دارد. (که همان فایلِ .py برنامه‌ی شماست.)

بسته به نحوه‌ی سازماندهی کار شما، گاهی فایلی که به⁹⁰ دنبال باز کردنِ آن هستید در پوشه‌ی فایل برنامه‌ی شما وجود ندارد. برای مثال ممکن است شما فایل برنامه‌ی خود را در پوشه‌ای به نام python_work ذخیره کنید و در این پوشه، پوشه‌ی دیگری به نام text_files بسازید تا بین فایل‌های برنامه و فایل‌های متنی تمایز قایل شوید. اگرچه text_files داخل python_work قرار دارد امّا اگر تنها نام فایلی را که در text_files قرار دارد، در open() وارد کنیم، کارگر نخواهد بود چون پایتون تنها در python_work جست‌و‌جو می‌کند و در همان‌جا متوقّف می‌شود؛ و داخلِ text_files را نمی‌گردد. برای این که پایتون در پوشه‌ای به جز پوشه‌ی محلّ ذخیره‌سازی فایل برنامه به دنبال فایلی بگردد باید یک مسیر ⁹¹ فایل ارائه کنید که به پایتون بگوید یک محلّ خاص را در سیستم شما نگاه کند.

نوشتن اعلان‌های شفّاف

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

هر بار که از تابع input() استفاده می‌کنید باید پیامی شفاّف و قابل درک را ضمیمه کنید تا به کاربر بگوید دقیقاً به دنبال چه اطّلاعاتی هستید. هر عبارتی که به کاربر بگوید که چه باید وارد کند، مناسب است. برای مثال:

1
2
3

name = input("Please enter your name: ")

print(f"\nHello, {name}!")

یک فاصله‌ی خالی بعد از اعلان‌های خود بگذارید (در این مثال بعد از دونقطه) تا اعلان را از پاسخ کاربر جدا کند و محلِّ وارد کردن متن را برای او روشن کند. برای مثال:

یک آزمون موفّق

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

کمی زمان می‌برد که به روش برپایی یک مورد آزمایشی عادت کنید امّا به محض راه انداختنِ آن، افزودن آزمون‌های واحد بیشتر برای تابع‌ها سرراست خواهد بود. به منظور نوشتن یک مورد آزمایشی برای تابعی، ماژول unittest و تابعِ مورد آزمایش را وارد کنید. سپس کلاسی بسازید که از unittest.TestCase ارث می‌برد و تعدادی متد بنویسید که جنبه‌های مختلف رفتار آن تابع را می‌آزماید.

این یک مورد آزمایشی با یک متد است که بررسی می‌کند آیا تابع get_formatted_name() با دریافت یک نام و نام خانوادگی به درستی کار می‌کند یا نه:

Git و GitHub

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ما بصری‌سازی‌های خود را بر اساس اطّلاعات دریافتی از GitHub درست خواهیم کرد. گیت‌هاب سایتی است که به برنامه‌نویسان امکان مشارکت در پروژه‌های برنامه‌نویسی می‌دهد. از API گیت‌هاب برای دریافت اطّلاعاتی درباره‌ی پروژه‌های پایتون موجود در سایت استفاده می‌کنیم و سپس به کمک پلات‌لی یک بصری‌سازی تعاملی از محبوبیّت نسبی این پروژه‌ها تولید می‌کنیم.

گیت‌هاب (https://github.com/) نام خود را از Git گرفته که یک سیستم کنترل نسخه‌ی توزیع‌شد¹³⁸ ¹³⁷ ه است. گیت به افراد کمک می‌کند که کار خود را در یک پروژه مدیریّت کنند تا تغییراتی که یک نفر ایجاد می‌کند در کار دیگران اختلالی ایجاد نکند. زمانی که ویژگی جدیدی به یک پروژه اضافه می‌کنید، گیت تغییرات شما را در هر فایل دنبال می‌کند. اگر کد شما کار کند، شما تغییرات اعمالی خود را اجرایی می‌کنید و گیت وضعیّت جدید پروژه را ثبت می‌کند. اگر اشتباهی کرده باشید و بخواهید تغییرات خود را برگردانید، به سادگی می‌توانید به یک وضعّیت درست قبلی برگردید. (برای آشنایی بیشتر با کنترل نسخه با گیت پیوست ت را ببینید) پروژه‌های گیت‌هاب در مخزن‌ها نگهداری می‌شوند که دربردارنده‌ی تمام چیزهای مربوط به یک پروژه است: کد آن، اطّلاعات مشارکت‌کنندگان، مشکلات یا گزارش ایرادات و …

آزمون ناموفّق

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

یک آزمون ناموفّق چه شکلی است؟ بیایید get_formatted_name() را تغییر دهیم تا بتواند نام‌های میانی را هم مدیرّیت کند، امّا این کار طوری انجام دهیم که تابع در صورت وارد کردن نام و نام خانوادگی به تنهایی، مانند Janis Joplin، از کار بیفتد.

این نسخه‌ی جدید get_formatted_name() است که نام میانی را هم به عنوان نشان‌دهنده می‌پذیرد:

def get_formatted_name(first, middle, last):
    """Generate a neatly formatted full name."""
    full_name = f"{first} {middle} {last}"
    return full_name.title()

این نسخه برای افرادی که نام میانی دارند کار می‌کند امّا هنگام آزمودن آن متوجّه می‌شویم که کارکرد تابع با وارد کردنِ نام افرادی که فقط نام و نام خانوادگی دارند خراب می‌شود. این بار اجرا کردن test_name_function.py این خروجی را می‌دهد:

آغاز کردن یک برنامه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

یک پروژه‌ی جانگو به صورت گروهی از برنامه‌های کاربردی مجزّا ساختار یافته است که با هم کار می‌کنند تا پروژه مانند یک واحد کلّی عمل کند. فعلاً فقط یک برنامه‌ی کاربردی می‌سازیم تا بیشتر کار پروژه‌ی ما را انجام دهد. در فصل ۱۹ یک برنامه‌ی دیگر اضافه می‌کنیم تا حساب‌های کاربری را مدیریّت کند.

شما باید اجازه دهید که سرور توسعه‌ای که پیش‌تر در پنجره‌ی ترمینال باز کرده‌اید به کار خود ادامه دهد. یک برگه یا پنجره‌ی ترمینال جدید باز کنید و به پوشه‌ای بروید که manage.py در آن است. محیط مجازی را فعّال کنید و فرمان startapp را اجرا کنید:

اجرای یک برنامه‌ی Hello World

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

با نصب شدن نسخه‌ی مناسب پایتون و Sublime Text، تقریباً آماده‌اید که اوّلین برنامه‌ی پایتونی را در یک ویرایشگر متنی بنویسید و اجرا کنید. امّا پیش از پرداختن به این کار باید مطمئن شوید که در سیستم شما Sublime Text به درستی برای استفاده از نسخه‌ی درست پایتون تنظیم شده یا نه. پس از آن برنامه‌ی Hello World! را نوشته و اجرا می‌کنید.

تنظیم کردن Sublime Text برای استفاده از نسخه‌ی صحیح پایتون

اگر در سیستم شما فرمان python پایتون ۳ را فرامی‌خواند نیاز به هیچ تنظیمی ندارید و می‌توانید به بخش بعد مراجعه کنید. اما اگر از فرمان python3 استفاده می‌کنید باید Sublime Text را برای اجرای برنامه‌های خود با استفاده از نسخه‌ی درست پایتون، تنظیم کنید.

ارث‌بری

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

همیشه نیاز نیست نوشتنِ یک کلاس ⁸⁵ ⁸⁴ را ازد⁸⁵ . اگر کلاسی که در حال نوشتن آن هستید، خود نسخه‌ای اختصاصی‌شده از کلاسی دیگر باشد که قبلاً نوشته‌اید، می‌توانید از ارث‌بری استفاده کنید. هنگامی که کلاسی از کلاس دیگری ارث می‌برد، مشخّصه‌ها و متدهای کلاس اوّل را دریافت می‌کند. به کلاس اوّلّیه و اصلی کلاس والد و به کلاس جدید کلاس فرزند گویند. کلاس فرزند می‌تواند یکی یا تمام مشخّصه‌ها و متدهای کلاس والد را به ارث ببرد امّا در عین حال آزاد است که مشخّصه‌ها و متدهای خود را نیز تعریف کند.

افزودن مطالب جدید

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

همانگونه که کاربران می‌توانند موضوع جدیدی اضافه کنند، باید امکان افزودن مطالب جدید هم وجود داشته باشد. باز هم یک URL تعریف می‌کنیم، یک تابع نما و قالب می‌نویسیم و پیوندی به صفحه ایجاد می‌کنیم. امّا اوّل اجازه دهید کلاسی به forms.py اضافه کنیم.

فرم مدل موضوع

ما باید فرمی در ارتباط با مدل Entry بسازیم امّا این بار نسبت به TopicForm کمی بیشتر آن را شخصی می‌کنیم:

from django import forms

from .models import Topic, Entry

class TopicForm(forms.ModelForm):
    --snip--

class EntryForm(forms.ModelForm):
    class Meta:
        model = Entry
        fields = ['text']
        labels = {'text': 'Entry:'}
        widgets = {'text': forms.Textarea(attrs={'cols': 80})}

عبارت import را به‌روز می‌کنیم تا Entry را هم مانند Topic وارد کنیم. کلاس جدیدی به نام EntryForm می‌سازیم که از forms.ModelForm ارث می‌برد. کلاس EntryForm کلاسی داخلی به نام Meta دارد که مدلی را که بر آن بنا شده و فیلدهایی را که باید در فرم بیاورد فهرست می‌کند. دوباره به فیلد text یک برچسب خالی می‌دهیم (۱).

انتقال نشان‌وندها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

فراخوانی یک تابع ممکن است به نشان‌ونن⁷³ یاز داشته باشد زیرا تعریف تابع ممکن است شامل چند پارامتر باشد. چند راه برای انتقال نشان‌وندها به تابع‌ها دارید. می‌توانید از نشان‌وندهای مکان‌دار استفاده کنید که هنگام انتقال به تابع باید با همان ترتیبِ تعریف شدهِ پارامترها وارد شوند. در نشان‌وندهای کلیدواژه‌ای هر نشان‌وند از نام متغیّر و یک مقدار، لیست یا دیکشنری‌هایی از مقدارها تشکیل شده است. در ادامه به هر یک از این دو مورد خواهیم پرداخت.

بازنشانی بازی و مدیریت دکمه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

دکمه‌ی Play که اکنون نوشته‌اید تنها اوّلین بازی که بازیکن آن را فشار می‌دهد کار می‌کند. ولی پس از پایان اوّلین دور بازی دیگر کار نمی‌کند زیرا شرط‌هایی که موجب پایان بازی شده به مقدار اوّلیّه‌ی خود برنگشته‌اند.

برای بازنشانی بازی پس از هر بار فشرده شدن دکمه، باید آمار بازی را صفر کنیم، گلوله‌ها و موجودات بیگانه‌ی قدیمی را پاک کنیم، ناوگان جدیدی بسازیم و سفینه را به وسط برگردانیم، چنانکه اینجا می‌بینیم:

بررسی شرط‌های چندگانه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

شاید بخواهید چند شرط را همزمان بررسی کنید. برای نمونه گاهی برای انجام عملی به True بودن همزمان دو شرط نیاز دارید. زمانی دیگر ممکن است ارضا شدن تنها یکی از دو شرط کافی باشد. دو کلیدواژه‌ی and و or می‌تواند شما را در این شرایط یاری کند.

به‌کارگیری and برای بررسی شرط‌های چندگانه

برای بررسی درست (True) بودنِ همزمانِ دو شرط از کلیدواژه‌ی and برای ترکیب دو آزمون شرطی استفاده کنید. اگر هر دو آزمون موفق باشند عبارت کلّی درست (True) خواهد بود. در صورتی که یکی یا هر دوی آزمون‌ها ناموفّق باشند، عبارت کلی نیز نادرست (False) خواهد بود.

به راه انداختن ناوگان

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

اکنون کاری می‌کنیم که ناوگان به سمت راست صفحه حرکت کند تا به لبه‌ی آن برسد، سپس آن را به اندازه‌ی مشخّص‌شده‌ای پایین می‌بریم و دوباره در جهت مخالف حرکت می‌دهیم. این را تا وقوع یکی از موارد زیر ادامه می‌دهیم: تمام موجودات بیگانه هدف گلوله قرار بگیرند، یکی از آن‌ها به سفینه بخورد یا به پایین صفحه برسد. کار را با حرکت دادن ناوگان به سمت راست شروع می‌کنیم.

تغییر دادن base.html

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

باید برای جای دادن قالب بوت‌استرپ در قالب base.html آن را تغییر داد. فایل base.html جدید را بخش به بخش معرّفی می‌کنم.

تعیین سربرگ‌های HTML

اوّلین تغییری که در base.html ایجاد می‌کنیم تعریف¹⁷⁴ سربرگ‌های HTML در این فایل است تا هر گاه صفحه‌ی Learning Log باز بود مرورگر در نوار عنوان خود نام سایت را نمایش دهد. علاوه بر این تعدادی از نیازمندی‌های مربوط به به‌کارگیری بوت‌استرپ در قالب‌های خود را نیز اضافه می‌کنیم. هر آن‌چه در base.html وجود دارد پاک کنید و کد زیر را جایگزین کنید:

تغییر دادن نوشته‌ی برچسب و ضخامت خط

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

هرچند نمودار قبلی افزایشی بودن اعداد را نشان می‌دهد امّا نوشته‌ی روی محورها کوچک و خط رسم‌شده کمی نازک است که باعث خوانایی پایین می‌شود. خوشبختانه Matplotlib به شما امکان می‌دهد که تمام ویژگی‌های یک بصری‌سازی را تغییر دهید.

ما تعداد کمی از تغییرات ممکن را اعمال می‌کنیم تا خوانایی نمودار را افزایش دهیم:

import matplotlib.pyplot as plt

squares = [1, 4, 9, 16, 25]

fig, ax = plt.subplots()

ax.plot(squares, linewidth=3)

# Set chart title and label axes.

ax.set_title("Square Numbers", fontsize=24)

ax.set_xlabel("Value", fontsize=14)

ax.set_ylabel("Square of Value", fontsize=14)

# Set size of tick labels.

ax.tick_params(axis='both', labelsize=14)

plt.show()

پارامتر linewidth در ۱ ضخامت خطی را تنظیم می‌کند که plot() تولید می‌کند. متد set_title() در ۲ عنوانی برای نمودار تعیین می‌کند. پارامترهای fontsize که چند بار در کد تکرار شده‌اند اندازه‌ی متن را در اجزای مختلف نمودار تغییر می‌دهد.

خواندن خط به خط

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

اغلب هنگامِ خواندنِ یک فایل نیاز دارید هر خطّ آن را بررسی کنید. شاید به دنبال اطّلاعات خاصّی در فایل باشید یا بخواهید متن داخل آن را به شکلی تغییر دهید. برای مثال ممکن است بخواهید فایلی از داده‌های هواشناسی را بخوانید و با خط‌هایی که در توضیح آب و هوای آن روز عبارت sunny (آفتابی) داشته باشد کاری انجام دهید. در گزارش اخبار ممکن است به دنبال خط‌هایی با برچسب <headline> باشید و به آن خط شکل خاصّی بدهید.

رشته‌ها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

از آن‌جایی‌که بیشتر برنامه‌ها انواعی از داده را تعریف و جمع‌آوری می‌کنند و سپس روی آن‌ها عملیّاتی انجام می‌دهند، دسته‌‌بندی انواع مختلف داده سودمند است. اوّلین نوع داده‌ای که بررسی می‌کنیم رشته‌ها هستند. رشته‌ها در نگاه اوّل ساده به نظر می‌آیند امّا می‌توانید آن‌ها را به روش‌های مختلف به کارگیرید.

رشته دنباله‌ای از حروف یا کاراکترها است. در پایتون هر آن‌چه داخل علامت نقل قول باشد رشته در نظر گرفته می‌شود و می‌توانید مانند زیر علامت نقل قول تکی یا دوتایی را دور رشته قرار دهید:

سازماندهی یک لیست

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

گاهی لیست‌های شما با ترتیبی غیر قابل پیش‌بینی ساخته می‌شوند زیرا نمی‌توانید همواره ترتیبی را که کاربران بر اساسِ آن داده‌ها را وارد می‌کنند کنترل کنید. شما معمولاً می‌خواهید داده‌ها را با ترتیبی مشخّص نمایش دهید هرچند در بسیاری از شرایط عملاً مجبور به این کار هستید. گاهی می‌خواهید ترتیب اصلی داده‌ها را حفظ کنید و گاهی آن را تغییر می‌دهید. پایتون بسته به شرایط چند روش مختلف برای سازمان دادن به لیست‌ها ارائه می‌کند.

عملگر پیمانه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

یک ابزار سودمند برای کار کردن با داده‌های عددی عملگر پیمانه (%) است که عددی را بر یک عدد دیگر تقسیم کرده و باقیمانده‌ی آن را برمی‌گرداند:

>>> 4 % 3
1
>>> 5 % 3
2
>>> 6 % 3
0
>>> 7 % 3
1

عملگر پیمانه حاصلِ تقسیم را، یعنی تعداد باری که یک عدد در عدد دیگر جا می‌گیرد، برنمی‌گرداند بلکه تنها می‌گوید که باقیمانده‌ی تقسیم چیست.

کارهای بیشتر در یک حلقه‌ی for

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

پایتون از تورفتگی برای تعیین ارتباط یک خط یا گروهی از خط‌ها با دیگر قسمت‌های برنامه استفاده می‌کند. در مثال‌های گذشته خط‌هایی که برای هر شعبده‌باز پیامی جداگانه چاپ کرد جزئی از حلقه‌ی for بودند زیرا آن‌ها را با تورفتگی نوشته بودیم. به‌کاررفتنِ تورفتگی در پایتون خواندنِ کد را بسیار ساده می‌کند و اساساً پایتون از فاصله‌ی خالی استفاده می‌کند تا شما را به نوشتن کدهای مرتّب با ساختار بصری واضح وادار کند. در برنامه‌های طولانی‌تر پایتون به قطعه‌های تورفته‌ی کد با سطح‌های تورفتگی‌های متفاوت برخواهید خورد. این سطوح تورفتگی به شما کمک می‌کند تا احساسی کلّی نسبت به سازمان و ساختار کلّی برنامه پیدا کنید.

گردش تصادفی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این بخش از پایتون برای تولید داده برای گردش ت¹²⁷ صادفی استفاده می‌کنیم و سپس به کمک Matplotlib نمایش بصری جذّابی از این داده‌ها می‌سازیم. گردش تصادفی مسیری است که هیچ جهت مشخّصی ندارد امّا بر اساس دنباله‌ای از تصمیم‌های تصادفی تعیین می‌شود که هر کدام از تصمیم‌ها کاملاً تصادفی گرفته می‌شوند. شما می‌توانید گردش تصادفی را مانند حرکت مورچه‌ای سرگردان در نظر بگیرید که هر قدم خود را در جهتی تصادفی برمی‌دارد.

ماژول datetime

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

حال تاریخ‌ها را به نمودار خود اضافه می‌کنیم تا آن را کاربردی‌تر کنیم. اوّلین تاریخ داده‌های هواشناسی در دومین سطر فایل قرار دارد.

داده به صورت رشته خوانده خواهد شد پس باید رشته‌ی "2018-07-01" را به شی‌ای که بیانگر این تاریخ است تبدیل کنیم. می‌توانیم شیء بیانگر تاریخ اول ژوئیه‌ی ۲۰۱۸ را به کمک متد strptime() از ماژول datetime بسازیم. ابتدا در نشست ترمینال ببینیم که strptime() چگونه کار می‌کند:

یک دیکشنری شامل اشیای مشابه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

مثال قبلی به ذخیره‌سازی اطّلاعاتِ مختلفِ یک شیء می‌پرداخت که موجودی بیگانه‌ای در یک بازی بود. علاوه بر این حالت شما می‌توانید از دیکشنری برای ذخیره کردن یک نوع اطّلاعات در مورد اشیاء مختلف استفاده کنید. مثلاً فرض کنید می‌خواهید از افراد مختلف در مورد زبان برنامه‌نویسی موردعلاقه‌شان نظرسنجی کنید:

favorite_languages = {
    'jen': 'python',
    'sarah': 'c',
    'edward': 'ruby',
    'phil': 'python',
}

هر کدام از کلیدها نام یکی از افراد پاسخ‌دهنده و هر مقدارْ زبان برنامه‌نویسی مورد علاقه‌ی اوست.

آشنایی با حلقه‌های while

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

حلقه‌ی for مجموعه‌ای را می‌گیرد و قطعه‌کدی را یک بار برای هر عضو آن اجرا می‌کند. در مقابل، حلقه‌ی while تا زمانی که شرط خاصی درست باشد، اجرا می‌شود.

حلقه‌ی while در عمل

می‌توانید از یک حلقه‌ی while برای شمردن دنباله‌ای از اعداد استفاده کنید. برای مثال حلقه‌ی while زیر از ۱ تا ۵ می‌شمرد:

current_number = 1

while current_number <= 5:
    print(current_number)
    current_number += 1

در خطّ اوّل شمردن از ۱ را با انتساب مقدار ۱ به متغیّر current_number شروع می‌کنیم. سپس حلقه‌ی while طوری تنظیم می‌شود که تا زمانِ کمتر یا مساوی بودنِ current_number از ۵، اجرا شود. کدِ داخلِ حلقه مقدارِ current_number را چاپ کرده و سپس با += آن را یکی زیاد می‌کند. (عملگر += کوتاه‌شده‌ی current_number = current_number + 1 است.)

اشکال‌زدایی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

اگر نمی‌توانید برنامه hello_world.py را اجرا کنید، اینجا چند راه چاره برای آزمودن وجود دارد که در عین حال راهکارهای عمومی خوبی برای حل هر مشکلِ برنامه‌نویسی است:

اگر در برنامه‌ای خطای مشخّصی وجود داشته باشد، پایتون یک trace-back که نوعی گزارش خطاست، نمایش می‌دهد. پایتون فایل را می‌گردد و سعی می‌کند که خطا را تشخیص دهد. Trace-back را بررسی کنید؛ ممکن است سرنخی به دست دهد که چه مشکلی مانع اجرا برنامه شده است.
از رایانه‌ی خود دور شوید، نفسی تازه کنید و دوباره تلاش کنید. به یاد داشته باشید که دستور زبان در برنامه‌نویسی بسیار مهم است، پس حتی جا انداختن یک دونقطه، یک علامت نقل قولِ جابه‌جا یا پرانتزهای نابه‌جا می‌توانند جلوی اجرای برنامه را بگیرند. بخش‌های مرتبط این فصل از کتاب را دوباره بخواهید، کد خود را بررسی کنید و سعی کنید مشکل را بیابید.
از نو آغاز کنید. احتمالاً نیازی نیست که هیچ نرم‌افزاری را پاک کنید امّا ممکن است پاک کردن فایل hello_world.py و ساختن مجدد آن از اول، فایده داشته باشد.
از کس دیگری بخواهید که گام‌های ذکرشده در کتاب را در رایانه‌ی شما یا خود بپیماید و به دقت آن‌چه را انجام می‌دهد زیر نظر بگیرید. شاید شما یک گام کوچک را جا انداخته‌اید و کس دیگری آن را پیدا کند.
شخص دیگری را که پایتون می‌داند پیدا کنید و از او بخواهید که شما را راه بیندازد. اگر پرس و جو کنید احتمالاً کسی را خواهید یافت که نحوه‌ی کار با پایتون را می‌داند.
دستورالعمل‌های راه‌اندازی این فصل در وب‌سایت همراه این کتاب در نشانی https://nostarch.com/pythoncrashcourse23/ نیز یافت می‌شود. نسخه‌ی آنلاین این دستورالعمل‌ها ممکن است برای شما کارآمدتر باشد زیرا می‌توانید به کمک آن و به سادگی کد را کپی کنید.
دنبال کمک آنلاین بگردید. در پیوست پ تعدادی از این منابع مانند انجمن‌ها یا تالارهای گفتگوی آنلاین معرّفی شده‌اند که می‌توانید در آن‌ها از کسانی که قبلاً با مشکل شما سر و کار داشته‌اند کمک بخواهید.

هرگز نگران این نباشید که ممکن است مزاحم برنامه‌نویسان خبره شوید. هر برنامه‌نویسی تجربه‌ی گیر کردن در مساله‌ای را دارد و بیشتر برنامه‌نویسان از کمک کردن به شما برای برپایی سیستم خود خوشحال می‌شوند. مادامی‌که به روشنی بیان کنید که چه کاری می‌خواهید بکنید، چه تلاش‌هایی کرده‌اید و چه نتایجی گرفته‌اید، بخت خوبی خواهید داشت تا کسی را برای یاری گرفتن بیابید. چنانکه در مقدّمه گفتیم، جامعه‌ی پایتون فضایی دوستانه دارد و از تازه‌کارها استقبال می‌کند.

اصلاح نمودار

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

حال که می‌توانیم نمودار را بهتر بخوانیم می‌بینیم که داده به درستی رسم نشده است. به انتهای نمودار توجّه کنید که مربّع 4.0، 25 نشان داده شده است! بیایید این مشکل را رفع کنیم.

زمانی که به plot() دنباله‌ای از اعداد می‌دهیم، فرض می‌کند که اوّلین داده متناظر با مقدار 0 در محور x است امّا اوّلین داده‌ی ما مربوط به مقدار ۱ در این محور است. می‌توانیم این رفتار پیش‌فرض را با دادن مقدارهای ورودی و خروجی به‌کاررفته برای محاسبه‌ی مربّعات به این متد تغییر دهیم:

افزودن آزمون‌های جدید

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

حال که مطمئن شدیم get_formatted_name() با نام‌های ساده هم کار می‌کند، آزمون دیگری برای افرادی می‌نویسیم که نام میانی دارند. این کار را با اضافه کردن متدی دیگر به کلاس NamesTestCase انجام می‌دهیم:

class NamesTestCase(unittest.TestCase):
    """Tests for 'name_function.py'."""

    def test_first_last_name(self):
        --snip--

    def test_first_last_middle_name(self):
        """Do names like 'Wolfgang Amadeus Mozart' work?"""
        formatted_name = get_formatted_name(
            'wolfgang', 'mozart', 'amadeus')
        self.assertEqual(formatted_name, 'Wolfgang Amadeus Mozart')

if __name__ == '__main__':
    unittest.main()

نام این متد جدید را test_first_last_middle_name() می‌گذاریم. نام متد باید با test_ شروع شود تا هنگام اجرای test_name_function.py به طور خودکار اجرا شود. متد را طوری نام‌گذاری می‌کنیم که مشخّص باشد کدام رفتار get_formatted_name() را آزمایش می‌کنیم. در نتیجه اگر آزمون شکست بخورد بلافاصله می‌فهمیم که کدام نوع نام‌ها تحت تاثیر قرار گرفته‌اند. طولانی بودن نام متدها در کلاس‌های TestCase اشکالی ندارد. نام آن‌ها باید گویا باشد تا هنگام شکست خوردن آزمون خروجی برای شما معنادار باشد؛ به جز این، چون پایتون آن‌ها را به طور خودکار صدا می‌کند، هیچ‌گاه به نوشتن کدی برای صدا کردن آن‌ها نیاز نداریم.

پرهیز از خطای تورفتگی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

پایتون از تورفتگی برای تعیین ارتباط یک خط یا گروهی از خط‌ها با دیگر قسمت‌های برنامه استفاده می‌کند. در مثال‌های گذشته خط‌هایی که برای هر شعبده‌باز پیامی جداگانه چاپ می‌کرد جزئی از حلقه‌ی for بودند زیرا آن‌ها را با تورفتگی نوشته بودیم. به‌کاررفتنِ تورفتگی در پایتون خواندنِ کد را بسیار ساده می‌کند و اساساً پایتون از فاصله‌ی خالی استفاده می‌کند تا شما را به نوشتن کدهای مرتّب با ساختار بصری واضح وادار کند. در برنامه‌های طولانی‌تر پایتون به قطعه‌های تورفته‌ی کد با سطح‌های تورفتگی‌های متفاوت برخواهید خورد. این سطوح تورفتگی به شما کمک می‌کند تا احساسی کلّی نسبت به سازمان و ساختار کلّی برنامه پیدا کنید.

پرهیز از خطای شاخص هنگام کار کردن با لیست‌ها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

هنگامی که برای اولین بار با لیست‌ها کار می‌کنید عموماً به نوعی خطا برمی‌خورید. فرض کنید لیستی شامل سه عضو داریم و عضو چهارم آن را فرامی‌خوانیم:

1
2

motorcycles = ['honda', 'yamaha', 'suzuki']
print(motorcycles[3])

این مثال به خطای شاخص منجر می‌شود:

Traceback (most recent call last):
File "motorcycles.py", line 2, in <module>
print(motorcycles[3])
IndexError: list index out of range

پایتون برای یافتن عنصری با شاخص ۳ تلاش می‌کند امّا پس از جستجو عضوی با این شماره پیدا نمی‌کند. به دلیل ماهیت یکی‌جابه‌جای شماره‌گذاری در لیست‌ها این خطا متداول است. همه فکر می‌کنند که شماره‌ی سومین عضو ۳ است زیر شمارش را از ۱ شروع می‌کنند. امّا پایتون شاخص سومین عضو را ۲ می‌پندارد زیرا شمارش را از ۰ شروع می‌کند.

تعریف کردن نوار پیمایش

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

کدی که نوار پیمایش را در بالای صفحه تعریف می‌کند کمی طولانی است زیرا این نوار باید در صفحه‌های کم‌عرض گوشی و نمایشگرهای رومیزی عریض به درستی کار کند. کار بر روی نوار پیمایش را در چند بخش ادامه می‌دهیم.

این اوّلین بخش نوار پیمایش است:

--snip--
</head>
<body>
<nav class="navbar navbar-expand-md navbar-light bg-light mb-4 border">
  <a class="navbar-brand" href="{% url 'learning_logs:index'%}">
    Learning Log</a>
<button class="navbar-toggler" type="button" data-toggle="collapse"
    data-target="#navbarCollapse" aria-controls="navbarCollapse"
    aria-expanded="false" aria-label="Toggle navigation">
    <span class="navbar-toggler-icon"></span></button>

اوّلین عنصر، تگ گشایش <body> است (۱). بدنه‌ی یک فایل HTML دربردارنده‌ی محتویّا¹⁷⁵ تی است که کاربران بر روی صفحه خواهند دید. در ۲ یک عنصر <nav> وجود دارد که نشانگر بخش پیوندهای پیمایش صفحه است. سیاق هر چه که داخل این عنصر باشد مطابق قواعد شکل‌دهی بوت‌استرپ تعیین می‌شود که با انتخاب‌گرهای navbar، navbar-expand-md و دیگر موارد مشخّص شده‌اند. یک انتخاب‌گر تعیین می‌کند که مجموعه‌ای از قوانین شکل‌دهی به کدام عنصرها در صفحه اعمال شوند. انتخاب‌گرهای navbar-light و bg-light پس‌زمینه‌ی نوار پیمایش را به رنگ روشن درمی‌آورند. mb در mb-4 سرواژه‌ی margin-bottom (حاشیه‌ی پایین) است؛ این انتخاب‌گر وجود یک فاصله‌ی کوچک بین نوار پیمایش و دیگر اجزای صفحه را تضمین می‌کند. انتخاب‌گر border یک لبه‌ی نازک به پس‌زمینه‌ی روشن اضافه می‌کند تا آن را کمی از باقی قسمت‌های صفحه متمایز کند.

حلقه زدن در یک دیکشنری

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

یک دیکشنری پایتون می‌تواند شامل تنها چند جفت کلید-مقدار یا میلیون‌ها عدد از آن‌ها باشد. چون دیکشنری قابلیّت ذخیره‌سازی انبوهی از اطّلاعات را دارد، پایتون این امکان را برای شما فراهم می‌آورد تا در یک دیکشنری حلقه بزنید. می‌توانید در تمام جفت‌های کلید-مقدار یک دیکشنری، در کلید‌ها و یا در مقدارهای آن حلقه بزنید.

حلقه زدن در تمام جفت‌های کلید-مقدار

دیکشنری زیر نام کاربری، نام و نام خانوادگی یک فرد را ذخیره می‌کند:

خودآزمایی و بالا بردن سطح بازی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

خودآزمایی

۱۴-۱- فشردن P برای شروع بازی: از آن‌جایی که هجوم بیگانگان از ورودی صفحه‌کلید برای هدایت سفینه استفاده می‌کند، ایجاد امکان آغاز بازی با فشردن یک کلید سودمند خواهد بود. کدی اضافه کنید که به کاربر اجازه دهد بازی را فشار دادن P شروع کند. جابه‌جا کردن کدهایی از _check_play_button() به متد _start_game() ممکن است مفید باشد تا بتوان آن‌ها را از _check_play_button() و _check_keydown_events() فراخواند.

۱۴-۲- تمرین هدف‌گیری: در کناره‌ی راست صفحه مستطیلی بسازید که با سرعت ثابت بالا و پایین می‌رود. سپس یک سفینه سمت چپ تصویر ظاهر کنید که بازیکن بتواند آن را بالا و پایین کند و به مستطیل متحرّک شلّیک کند. یک دکمه‌ی Play برای شروع بازی اضافه کنید و زمانی که تیر بازیکن سه بار خطا رفت بازی را تمام کنید و دکمه را دوباره نمایش دهید. به بازیکن اجازه دهید که بازی را با دکمه‌ی Play دوباره شروع کند.

درخواست داده با یک فراخوانی API

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

API گیت‌هاب به شما امکان می‌دهد که گستره‌ی وسیعی از اطّلاعات را از طریق فراخوانی API درخواست کنید. برای این که ببینید فراخوانی API چه شکلی است آدرس زیر را در نوار آدرس مرورگر خود وارد کنید و ENTER را فشار دهید:

https://api.github.com/search/repositories?q=language:python&sort=stars

این فراخوانی تعداد پروژه‌هایی را که در حال حاضر گیت‌هاب میزبان آن‌هاست به همراه اطّلاعاتی درباره‌ی محبوب‌ترین مخزن‌های پایتون برمی‌گرداند. بیایید فراخوانی را بررسی کنیم. اوّلین بخش، https://api.github.com درخواست را به قسمتی از گیت‌هاب هدایت می‌کند که به فراخوانی‌های API پاسخ می‌دهد. بخش بعدی، search/repositories به API می‌گوید که در تمام مخزن‌های گیت‌هاب جست‌و‌جو انجام بده.

رسم تاریخ‌ها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

اکنون می‌توانیم نمودار داده‌های دمایی خود را با استخراج تاریخِ بیشینه‌های روزانه بهبود بدهیم و آن‌ها را مانند زیر به همراه بیشینه‌ی دما به plot() بدهیم:

import csv
from datetime import datetime
import matplotlib.pyplot as plt

filename = 'data/sitka_weather_07-2018_simple.csv'

with open(filename) as f:
    reader = csv.reader(f)
    header_row = next(reader)

    # Get dates and high temperatures from this file.
    dates, highs = [], []
    for row in reader:
        current_date = datetime.strptime(row[2], '%Y-%m-%d')
        high = int(row[5])
        dates.append(current_date)
        highs.append(high)

# Plot the high temperatures.
plt.style.use('seaborn')
fig, ax = plt.subplots()
ax.plot(dates, highs, c='red')

# Format plot.
plt.title("Daily high temperatures, July 2018", fontsize=24)
plt.xlabel('', fontsize=16)
fig.autofmt_xdate()
plt.ylabel("Temperature (F)", fontsize=16)
plt.tick_params(axis='both', which='major', labelsize=16)

plt.show()

دو لیست خالی برای ذخیره‌سازی تاریخ و بیشینه‌ی دما می‌سازیم. سپس داده‌های شامل اطّلاعات تاریخی (row[2]) را به شیء datetime تبدیل می‌کنیم و آن را به dates الحاق می‌کنیم. تاریخ‌ها و بیشینه‌های دما را به plot() می‌دهیم. فراخوانی fig.autofmt_xdate() برچسب‌های تاریخ را به صورت مورّب رسم می‌کند تا از هم‌پوشانی آن‌ها را جلوگیری کند. شکل ۱۶-۲ نمودار بهبودیافته را نشان می‌دهد.

سایت مدیریّت جانگو

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

جانگو کار کردن با مدل‌ها را از طریق سایت مدیرّیت خود ساده می‌کند که تنها مدیران سایت از آن استفاده می‌کنند نه کاربران عمومی. در این بخش یک سایت مدیریّت برپا می‌کنیم و از آن برای افزودن چند موضوع از طریق مدل Topic استفاده می‌کنیم.

برپایی یک ابرکاربر

جانگو به شما امکان می‌دهد که یک ابرکاربر بسازید؛¹⁵² ¹⁵¹ کاربری که از تمام امتیازات موجود در سایت برخوردار است. امتیازات یک کاربر اعمالی را که کاربر می‌تواند انجام دهد کنترل می‌کند.

شخصی‌سازی گردش تصادفی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

شکل دادن به گردش

در این بخش نمودارهای خود را شخصی می‌کنیم تا بدون توجه به عناصر گم‌راه‌کننده، بر روی ویژگی‌های مهم هر گردش تاکید کنیم. برای چنین کاری باید ویژگی‌هایی را که مورد تاکید ما هستند، معلوم کنیم، مانند جایی که گردش شروع شده، جایی که پایان یافته و مسیری که پیش گرفته شده. سپس ویژگی‌هایی را که نمی‌خواهیم بر آن‌ها تاکید کنیم تعیین می‌کنیم مانند نشانه‌گذاری‌ها و برچسب‌های محورها. نتیجه باید یک نمایش ساده‌ی بصری باشد که به وضوح مسیری را که در هر گردش تصادفی در پیش گرفته شده به هم متّصل می‌کند.

شلّیک به موجودات بیگانه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

تا اینجا سفینه و ناوگان بیگانگان را ساخته‌ایم ولی گلوله‌ها با رسیدن به موجودات بیگانه صرفاً از آن‌ها رد می‌شوند زیرا برخوردها را بررسی نمی‌کنیم. در برنامه‌نویسی بازی برخورد زمانی رخ می‌دهد که عناصر بازی با هم هم‌پوشانی پیدا کنند. برای این که کاری کنیم گلوله‌ها موجودات بیگانه را نابود کنند از متد sprite.groupcollide() استفاده می‌کنیم تا برخورد بین اعضای دو گروه را تشخیص دهیم.

تشخیص برخورد گلوله

هدف ما این است که برخورد گلوله به یک موجود بیگانه را بلافاصله تشخیص دهیم تا بتوانیم پیش از اصابت آن را هرچه‌سریع‌تر از روی صفحه حذف کنیم. برای چنین منظوری بلافاصله بعد از به‌روزرسانی موقعیّت تمام گلوله‌ها به دنبال برخوردها می‌گردیم.

عددها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

اعداد در برنامه‌نویسی کاربردهای فراوانی دارند، از جمله برای نمایش امتیاز در بازی‌ها، بیان داده‌ها هنگام بصری‌سازی، ذخیره‌سازی اطّلاعات در نرم‌افزارهای وب و … . بسته به روشی که عدد مورد استفاده قرار می‌گیرد پایتون با آن برخوردی متفاوت دارد. ابتدا به نحوه‌ی مدیریت اعداد صحیح در پایتون می‌پردازیم زیرا ساده‌ترین نوع برای کار کردن هستند.

اعداد صحیح

در پایتون می‌توانید اعداد صحیح را جمع (+)، تفریق (-)، ضرب (*) یا تقسیم (/) کنید.

کار کردن با محتویّات یک فایل

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

پس از آن‌که فایل را خوانده و در حافظه قرار دادید، می‌توانید هر کاری خواستید با آن داده‌ها انجام دهید، بنابراین بیایید رقم‌های پی را به طور مختصر بررسی کنیم. ابتدا تلاش می‌کنیم که رشته‌ای بسازیم که شامل تمام رقم‌های داخل فایل باشد و هیچ فاصله‌ی خالی‌ای در آن نباشد.

filename = 'pi_digits.txt'

with open(filename) as file_object:
    lines = file_object.readlines()

pi_string = ''
for line in lines:
    pi_string += line.rstrip()

print(pi_string)
print(len(pi_string))

مشابه کاری که در مثال قبل کردیم، فایل را باز می‌کنیم و هر خط از رقم‌ها را در یک لیست ذخیره می‌کنیم. در ۱ متغیّر pi_string را می‌سازیم تا رقم‌های pi را دربربگیرد. سپس حلقه‌ای ایجاد می‌کنیم که هر خطّ از رقم‌ها را به pi_string افزوده و کاراکتر خطّ جدید را از هر خط حذف می‌کند (۲). در ۳ رشته را چاپ می‌کنیم و طول آن را نمایش می‌دهیم:

گزاره‌های if

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

زمانی که آزمون‌های شرطی را درک کردید می‌توانید نوشتن گزاره‌های if را آغاز کنید. انواع مختلفی از گزاره‌های if وجود دارد و انتخاب آن‌ها به تعداد شرط‌هایی که نیاز به آزمودن دارند بستگی دارد. در بحث مربوط به آزمون‌های شرطی، مثال‌های متعدّدی از عبارت‌های if دیدید امّا اکنون آن را عمیق‌تر بررسی می‌کنیم.

گزاره‌های if ساده

ساده‌ترین نوع گزاره‌ی if یک آزمون و یک عملکرد دارد:

1
2

if conditional_test:
    do something

می‌توانید هر نوع آزمون شرطی را در خط اوّل و هر آن‌چه را که می‌خواهید انجام دهید در بخش تورفته‌ی بعد از آن بنویسید. اگر آزمون شرطی True ارزیابی شود کدی که بعد از گزاره‌ی if آمده اجرا می‌شود امّا اگر False ارزیابی شود پایتون آن کد را نادیده می‌گیرد.

مقدارهای برگشتی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

دلیلی ندارد که تابع همیشه خروجی را به طور مستقیم نمایش دهد. در عوض می‌تواند داده‌هایی را پردازش کند و مقدار یا مجموعه‌ای از مقدارها را برگرداند. به مقداری که تابع برمی‌گرداند مقدار برگشتی گویند. عبارت return مقداری را از داخل تابع می‌گیرد و به همان خطّی که تابع در آن فراخوانی شده بود برمی‌گرداند. با مقدارهای برگشتی می‌توان بخش زیادی از کارهای برنامه را به تابع‌ها منتقل کرد که این، باعث ساده‌تر شدن بدنه‌ی برنامه‌ی شما می‌شود.

وارد کردن کلاس‌ها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

بیایید ماژولی بسازیم که تنها شامل کلاس Car باشد. اینجا به یک مشکل ظریف در نام‌گذاری برمی‌خوریم: ما قبلاً در این فصل فایلی به نام car.py داشته‌ایم امّا این ماژول هم باید car.py نام‌گذاری شود زیرا دربردارنده‌ی کدی بیانگر خودروست. این مشکل نامگذاری را این‌گونه حل می‌کنیم: کلاس Car را در ماژولی به نام car.py ذخیره می‌کنیم، سپس آن را به جای فایل car.py قبلی می‌گذاریم. از این به بعد هر برنامه‌ای که از این ماژول استفاده می‌کند به نام فایل ویژه‌تری نیاز دارد، مثلاً my_car.py. در اینجا، در car.py تنها باید کد کلاس Car را ببینیم:

ویرایش مطلب‌ها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

اکنون صفحه‌ای می‌سازیم تا کاربران بتوانند از طریق آن موضوعات خود را ویرایش کنند.

آدرس edit_entry

URL صفحه باید شماره‌ی مطلب مورد ویرایش را انتقال دهد. این learning_logs/urls.py است:

--snip--

urlpatterns = [
    --snip--
    # Page for editing an entry.
    path('edit_entry/<int:entry_id>/', views.edit_entry, name='edit_entry'),
]

شماره‌ی انتقال‌یافته از طریق URL (برای مثال http://localhost:8000/edit_entry/1/) در پارامتر entry_id ذخیره می‌شود. این الگوی URL درخواست‌های منطبق با خود را به تابع نمای edit_entry() می‌فرستد.

آزمودن یک کلاس

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در بخش یکم این فصل آزمون‌هایی برای یک تابع تکّی نوشتید. اکنون آزمون‌هایی برای یک کلاس می‌نویسید. شما در برنامه‌های خود از کلاس‌ها به دفعات استفاده می‌کنید بنابراین امکانِ ثابت کردنِ کارکردِ درستِ کلاس‌ها سودمند است. اگر آزمون‌های کلاسی که با آن کار می‌کنید موفّق باشد، می‌توانید مطمئن باشید توسعه دادن کلاس به طور ناگهانی رفتار فعلی آن را با مشکل رو‌به‌رو نمی‌کند.

گستره‌ای از متدهای اثبات

پایتون در کلاس unittest.TestCase چند متد اثبات ارائه می‌کند. چنان‌که پیش‌تر اشاره شد آزمون‌های اثبات بررسی می‌کنند که آیا شرطی که در نقطه‌ی خاصّی از برنامه به درستیِ آن اعتقاد دارید، واقعاً درست است یا نه. اگر شرط، مطابقِ انتظارِ شما درست باشد فرضیّه‌ی شما در باره‌ی رفتار آن بخش از برنامه تایید می‌شود پس می‌توانید مطمئن باشید که خطایی وجود ندارد. اگر شرطی که فرض می‌کنید درست است، نادرست باشد پایتون اعلام استثنا می‌کند.

اجرا کردن برنامه‌های پایتون از ترمینال

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

بیشتر برنامه‌هایی را که در ویرایشگر متنی می‌نویسید مستقیماً از همان‌جا اجرا خواهید کرد. با این حال گاهی اجرای برنامه‌ها از ترمینال سودمند خواهد بود. برای مثال ممکن است شما بخواهید برنامه‌ای را که قبلاً نوشته شده بدون باز کردن در ویرایشگر متنی اجرا کنید.

اگر بدانید چگونه به پوشه‌ای که برنامه در آن قرار دارد دسترسی پیدا کنید، می‌توانید آن را در هر سیستمی که پایتون بر روی آن نصب شده اجرا کنید. برای امتحان، مطمئن شوید که فایل hello_world.py را در پوشه‌ی python_work در میز کار خود ذخیره کرده‌اید.

انتقال لیست

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

انتقال لیست‌ها به یک تابع غالباً کاری سودمند است، چه لیستی از نام‌ها باشد، چه اعداد یا چیزهای پیچیده‌تر مثل دیکشنری‌ها. زمانی که لیستی را به تابعی می‌دهید، تابع به محتویّات آن دسترسی مستقیم دارد. اکنون از تابع‌ها برای کار کردن کارآمدتر با لیست‌ها استفاده می‌کنیم.

فرض کنید که لیستی از کاربران داریم و می‌خواهیم به هر کدامشان سلام کنیم. مثال زیر لیستی از نام‌ها را به تابعی به نام greet_users() می‌فرستد که به هر کدام از افراد داخل لیست به طور جداگانه سلام می‌کند.

انتقال مدل Entry

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

چون مدل جدیدی اضافه کرده‌ایم باید پایگاه داده را دوباره تغییر دهیم. به تدریج با این فرآیند آشنا خواهید شد: ابتدا models.py را تغییر می‌دهید، سپس فرمان python manage.py makemigrations app_name را صادر و دستور python manage.py migrate را اجرا می‌کنید.

پایگاه داده را انتقال دهید و خروجی را با وارد کردن فرمان‌های زیر بررسی کنید:

(ll_env)learning_log$ python manage.py makemigrations learning_logs
Migrations for 'learning_logs':
  learning_logs/migrations/0002_entry.py
    - Create model Entry
(ll_env)learning_log$ python manage.py migrate
Operations to perform:
  --snip--
  Applying learning_logs.0002_entry... OK

فایل انتقال جدیدی به نام 0002_entry.py تولید می‌شود که به جانگو می‌گوید چگونه پایگاه داده را برای ذخیره‌سازی اطّلاعات مربوط به مدل Entry تغییر دهد. هنگام صدور فرمان migrate می‌بینیم که جانگو انتقال را انجام داده و همه چیز درست است.

بازنشانی سرعت و آغاز امتیازدهی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

بازنشانی سرعت

پیش از این که بازیکن بازی جدیدی شروع کند باید تمام تنظیمات تغییریافته را به مقدار اوّلیّه خود برگردانیم؛ وگرنه بازی هر بار با سرعت افزایش‌یافته‌ی بازی قبلی شروع می‌شود:

def _check_play_button(self, mouse_pos):
    """Start a new game when the player clicks Play."""
    button_clicked = self.play_button.rect.collidepoint(mouse_pos)

    if button_clicked and not self.stats.game_active:
        # Reset the game settings.
        self.settings.initialize_dynamic_settings()
        --snip--

اکنون باید بازی هجوم بیگانگان جذاب‌تر و چالشی‌تر باشد. هر بار که صفحه را از موجودات بیگانه خالی می‌کنید سرعت بازی باید افزایش بیاید و بازی کمی سخت‌تر شود. اگر میزان سختی بازی خیلی سریع افزایش می‌یابد مقدار settings.speedup_scale را کاهش دهید. یا اگر بازی به اندازه‌ی کافی چالشی نیست مقدار آن را کمی افزایش دهید. نقطه‌ی مطلوب را با افزایش شیب سخت شدن بازی در یک مدت زمانی منطقی پیدا کنید. چند صفحه‌ی اوّل بازی باید ساده باشد، چندتای بعد کمی چالشی‌تر ولی قابل انجام و صفحات بعد تا حدّ غیرممکن سخت باشند.

به‌کارگیری پرچم

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در مثالِ پیشین برنامه را واداشتیم که تا زمانِ برقرار بودنِ شرطی مشخّص، به انجام وظایفی بپردازد. امّا در برنامه‌های پیچیده که در‌آنها رخدادهای مختلفی ممکن است باعث توقّف اجرا شوند، چه باید کرد؟

برای مثال در یک بازی رخدادهای مختلف و فراوانی می‌توانند به بازی خاتمه دهند. وقتی تمام کشتی‌های کاربر غرق می‌شود، زمان او به پایان می‌رسد یا شهرهایی که باید از آن‌ها محافظت می‌کرده همگی نابوده شده‌اند، بازی باید پایان یابد. بازی باید با رخ دادن هر کدام از این رویدادها به پایان برسد. اگر امکان وقوع رخدادهای مختلفی برای پایان دادن به برنامه وجود دارد، آزمودن همه‌ی ‌آن‌ها در یک عبارت while ممکن است پیچیده و مشکل باشد.

به‌کارگیری شیوه‌های پیش‌ساخته

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

Matplotlib تعداد شکل و شیوه‌ی ازپیش‌تعریف‌شده در اختیار می‌گذارد که تنظیمات اوّلیّه‌ی خوبی برای رنگ پس‌زمینه، خطوط شبکه‌بندی، ضخامت خط‌ها، فونت‌ها، اندازه‌ی فونت‌ها و بسیاری دیگر از ویژگی‌ها دارد که بصری‌سازی‌های شما را بدون نیاز به شخصی‌سازی خاصّی جذّاب جلوه می‌دهد. برای دیدن این شکل و شیوه‌ها در سیستم خود خط‌های زیر را در یک نشست ترمینال اجرا کنید:

>>> import matplotlib.pyplot as plt
>>> plt.style.available
['seaborn-dark', 'seaborn-darkgrid', 'seaborn-ticks', 'fivethirtyeight',
--snip--

برای به‌کارگیری هرکدام از این‌ها یک خط کد را پیش از آغاز ایجاد نمودار اضافه کنید:

پایان دادن به بازی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

اگر شما در یک بازی بازنده نشوید، دیگر آن بازی چه لذّت و چالشی خواهد داشت؟ اگر بازیکنان در کشتن موجودات بیگانه به اندازه‌ی کافی سرعت به خرج ندهد موجودات بیگانه پس از برخورد، سفینه‌های آن‌ها را به نابودی خواهند کشید. همزمان با این تعداد سفینه‌های قابل استفاده‌ی هر بازیکن را محدود کرده و با رسیدن موجودات بیگانه به پایین صفحه سفینه را نابود می‌کنیم. بازی با به پایان رسیدن سفینه‌های قابل استفاده‌ی بازیکن به پایان خواهد رسید.

تاس انداختن با پلات‌لی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این بخش از بسته‌ی پلات‌لیِ پایتون برای ساختن بصری‌سازی‌های تعاملی استفاده می‌کنیم. به‌کارگیری پلات‌لی به ویژه زمانی سودمند است که بخواهید بصری‌سازی را در مرورگر وب نمایش دهید زیرا مقیاس خروجی‌های آن به طور خودکار تغییر می‌کند تا در صفحه‌ی بیننده جا شوند. همچنین بصری‌سازی‌های ساخته‌شده با پلات‌لی تعاملی هستند؛ زمانی که کاربر روی اجزای خاصّی روی صفحه بایستد، اطّلاعاتی درباره‌ی آن نمایش داده می‌شود.

در این پروژه نتایج حاصل از پرتاب تاس را تحلیل می‌کنیم. زمانی که شما تاسی معمولی و شش‌وجهی را پرت می‌کنید، احتمال رخ دادن هر یک از اعداد ۱ تا ۶ یکسان است. با این حال زمانی که از دو تاس استفاده می‌کنید احتمال رخ دادن برخی عددها از اعداد دیگر بیشتر می‌شود. تلاش می‌کنیم که با تولید مجموعه‌داده‌ای که بیانگر پرتاب تاس‌ها است، معلوم کنیم که کدام عددها احتمال بیشتری برای رخ دادن دارند. سپس نتایج تعداد زیادی پرتاب را رسم خواهیم کرد تا ببینیم کدام نتیجه‌ها از دیگر نتایج محتمل‌ترند.

تعریف قسمت اصلی صفحه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

هنوز موارد اندکی مانده تا به base.html اضافه کنیم. باید دو بلوک اضافه کنیم تا صفحه‌های جداگانه بتوانند از آن‌ها برای قرار دادن محتوای مخصوص به خود استفاده کنند.

باقی base.html قسمت اصلی صفحه را در برمی‌گیرد:

--snip--
</nav>
<main role="main" class="container">
    <div class="pb-2 mb-2 border-bottom">
{% block page_header %}{% endblock page_header %}
    </div>
    <div>
{% block content %}{% endblock content %}
    </div>
</main>
</body>
</html>

در ۱ یک تگ <main> باز می‌کنیم. عنصر بخش اصلی برای نمایش برجسته‌ترین بخش بدنه‌ی صفحه‌های شما استفاده می‌شود. اینجا از انتخاب‌گر container بوت‌استرپ بهره می‌گیریم که راهی ساده برای گروه‌بندی عنصرها در یک صفحه است. دو عنصر div در آن قرار می‌دهیم.

تودرتوکردن

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

گاهی می‌خواهید چند دیکشنری را درون یک لیست یا لیستی از موارد را به عنوان مقدار در یک دیکشنری قرار دهیم. به این کار تودرتو کردن می‌گویند. می‌توانید دیکشنری‌ها را داخل یک لیست، لیستی را داخل یک دیکشنری و حتّی یک دیکشنری را داخل یک دیکشنری دیگر قرار دهید.

لیستی از دیکشنری‌ها

دیکشنری alien_0 شامل اطّلاعات مختلفی از یک موجود بیگانه است امّا دیگر برای ذخیره کردنِ اطّلاعاتِ موجودِ بیگانه‌ی دوم جا ندارد. یک راه ساختن لیستی از دیکشنری‌هاست:

توضیحات

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

افزودن توضیح (یا کامنت) به برنامه در بسیاری از زبان‌های برنامه‌نویسی بسیار سودمند است. تا کنون هر چه در برنامه‌های خود نوشته‌اید کد پایتون بوده است. هر چه برنامه بزرگ‌تر و پیچیده‌تر می‌شود، باید توضیحاتی به آن اضافه کنید تا رویکرد کلّی شما را برای حل مساله‌ای که در حال حل آن هستید، بیان کند. توضیح در برنامه‌های شما چنین کاربردی دارد و می‌توانید توضیحاتی به زبان انگلیسی به برنامه‌ی خود اضافه کنید.

خلاصه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این فصل آموختید که لیست‌ها چه هستند و با تک تک اعضای آن‌ها چگونه می‌توان کار کرد. یاد گرفتید که چگونه لیست را تعریف و عناصری به آن اضافه یا از آن حذف کنید. مرتّب کردن دائمی و موقّت لیست‌ها را جهت نمایش آموختید. همچنین نحوه‌ی یافتن طول یک لیست و چگونگی پرهیز از خطاهای شاخص را هنگام کار با لیست‌ها فراگرفتید.

در فصل ۴ خواهید آموخت که با اعضای یک لیست چگونه بهینه‌تر کار کنید. تنها با چند خط و با حلقه زدن و بررسی تک تک اعضای لیست، می‌توانید بهینه‌تر عمل کنید؛ حتّی اگر لیست شما شامل هزاران یا میلیون‌ها عضو باشد.

خودآزمایی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

۱۰-۱- یادگیریِ پایتون: فایلی خالی در ویرایشگر متنی خود باز کنید و در چند خط آن‌چه تا اینجا در مورد پایتون آموخته‌اید خلاصه کنید. هر خط را به این شکل آغاز کنید: In Python you can… فایل را با نام learning_python.txt در همان پوشه‌ای ذخیره کنید که تمرین‌های این فصل را در آن قرار می‌دهید. برنامه‌ای بنویسید که فایل را بخواند و آن‌چه را نوشته‌اید سه بار چاپ کند. محتوّیات را یک بار با خواندن کامل فایل، یک بار با حلقه زدن بر شیء فایل و یک بار با ذخیره کردن خط‌های آن در یک لیست و سپس کار کردن با آن بیرون از بخش with، چاپ کنید.

خودآزمایی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

۱۹-۱- بلاگ: پروژه‌ی جانگوی جدیدی به نام Blog راه بیندازید. برنامه‌ای به نام blogs در پروژه ایجاد کند و مدلی به نام BlogPost بسازید. مدل باید فیلدهایی مانند title، text و date_added داشته باشد. ابرکاربری برای پروژه بسازید و از طریق سایت مدیر چند نوشته‌ی کوتاه اضافه کنید. صفحه‌ی خانه‌ای بسازید که تمام نوشته‌ها را به ترتیب زمانی نشان می‌دهد.

یک فرم برای نوشتن مطالب جدید و یکی دیگر برای ویرایش نوشته‌های موجود بسازید. فرم‌های خود را پر کنید تا مطمئن شوید که کار می‌کنند.

رسم یک دوره‌ی زمانی طولانی‌تر

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

حال که نمودار ما راه افتاده اجازه دهید داده‌های بیشتر اضافه کنیم تا تصویر کامل‌تری از آب و هوای سیتکا داشته باشیم. فایل sitka_weather_2018_simple.csv را که شامل اطّلاعات کامل آب و هوایی یک‌ساله‌ی سیتکا است در پوشه‌ای کپی کنید که داده‌های برنامه‌های این فصل را نگه می‌دارید.

اکنون می‌توانیم نموداری برای آب و هوای یک سال کامل را رسم کنیم:

--snip--

filename = 'data/sitka_weather_2018_simple.csv'

with open(filename) as f:
    --snip--

    # Format plot.
    plt.title("Daily high temperatures - 2018", fontsize=24)
    plt.xlabel('', fontsize=16)
    --snip--

نام فایل را تغییر می‌دهیم تا از فایل داده‌ی جدید sitka_weather_2018_simple.csv استفاده کنیم و عنوان نمودار خود را عوض می‌کنیم تا بیانگر تغییر محتویّات آن باشد. شکل ۱۶-۳ نمودار حاصل را نشان می‌دهد.

زنجیره‌ی if-elif-else

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

اغلب نیاز دارید که بیش از دو وضعیّت را بررسی کنید. برای ارزیابی چنین شرایطی می‌توانید از دستور if-elif-else پایتون استفاده کنید. پایتون تنها یکی از بخش‌ها را در زنجیره‌ی if-elif-else اجرا می‌کند. تا زمانی که یکی از آزمون‌ها برقرار شود، پایتون آن‌ها را به ترتیب اجرا می‌کند. به محض برقراری یک شرط، کد مربوط به آن اجرا شده و باقی آزمون‌ها نادیده گرفته می‌شوند.

بسیاری از وضعیت‌ها در دنیای واقعی بیش از دو شرط ممکن دارند. برای مثال یک شهربازی را در نظر بگیرید که نرخ‌های مختلفی برای گروه‌های سنّی مختلف در نظر می‌گیرد:

ساختن لیست‌های عددی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

دلایل فراوانی برای ذخیره کردن مجموعه‌ای از اعداد وجود دارد. مثلاً شما نیاز دارید موقعیت‌های هر شخصیّت را در بازی ثبت کنید، همچنین شاید بخواهید بیشترین امتیاز بازیکن را هم ذخیره کنید. در بصری‌سازی داده تقریباً همیشه با مجموعه‌ای از اعداد، مانند دماها، فاصله‌ها، جمعیت‌ها، مقادیر طول و عرض جغرافیایی و دیگر انواع مجموعه‌های عددی سر و کار دارید.

لیست‌ها برای ذخیره کردن مجموعه‌های اعداد ایده‌آل‌اند و پایتون مجموعه‌ای از ابزارها را برای کار کردن بهینه با لیست‌های اعداد فراهم می‌آورد. زمانی که یاد گرفتید چگونه از این ابزارها به طور موثر استفاده کنید کد شما حتی برای لیست‌هایی شامل میلیون‌ها عضو نیز به خوبی کار خواهد کرد.

کتابخانه‌ی استاندارد پایتون و شکل‌دهی به کلاس‌ها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

کتابخانه‌ی استاندارد پایتون مجموعه‌ای از ماژول‌هاست که در هر نسخه‌ی نصب‌شده‌ی پایتون یافت می‌شود. اکنون که به طور مقدّماتی از نحوه‌ی کار تابع‌ها و کلاس‌ها اطّلاع یافته‌اید، می‌توانید به‌کارگیری ماژول‌هایی مانند این را که دیگر برنامه‌نویسان نوشته‌اند شروع کنید. می‌توانید با وارد کردن یک عبارت import ساده در بالای فایل خود از هر تابع یا کلاسی از کتابخانه‌ی استاندارد استفاده کنید. بیایید به یکی از ماژول‌ها، random، نگاهی بیندازیم که در مدل‌سازی بسیاری از وضعیّت‌های دنیای واقعی می‌تواند سودمند باشد.

نصب کردن Requests

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

بسته‌ی Requests به برنامه‌های پایتون امکان می‌دهد که به سادگی از یک وب‌سایت درخواست اطّلاعات کرده و پاسخ آن‌ها را بررسی کنند. از pip برای نصب آن استفاده می‌کنیم:

`1`	`$ python -m pip install --user requests`

این خط به پایتون می‌گوید که ماژول pip را اجرا و بسته‌ی Requests را به نصب پایتون کاربر فعلی اضافه کند. اگر از python3 یا دستور متفاوتی برای اجرای برنامه‌ها و نصب بسته‌ها استفاده می‌کنید، مطمئن شوید که اینجا هم از آن‌ها استفاده می‌کنید.

آزمودن چند شرط

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

زنجیره‌ی if-elif-else قدرتمند است امّا تنها زمانی کاربرد دارد که بخواهید فقط یک شرط برقرار باشد. به محض برقراری یکی از آزمون‌های شرطی پایتون باقی آزمون‌ها را نادیده می‌گیرد. این رفتار به خاطر کارآمدی سودمند است و آزمودن یک شرط مشخّص را برای شما ممکن می‌سازد.

با این حال گاهی مهم است که تمام شرط‌های مورد نظر را بررسی کنیم. در این حالت باید از تعداد گزاره‌ی if متوالی بدون elif یا else استفاده کنیم. این تکنیک زمانی معنا می‌یابد که بیش از یک شرط امکان تحقّق داشته باشند و بخواهید برای هر شرطی که True شود کاری انجام دهید.

استفاده از break و continue

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

استفاده از break برای خروج از حلقه

برای این که بدون اجرای کدهای باقیمانده در حلقه‌ی while و صرفِ نظر از نتایج هر آزمون شرطی‌ای، فوراً از آن خارج شوید از break استفاده کنید. عبارت break جریان برنامه‌ی شما را هدایت می‌کند؛ می‌توانید از آن برای مدیریّت اجرا شدن یا نشدن خط‌هایی از کد استفاده کنید.

برای نمونه برنامه‌ای را در نظر بگیرید که از کاربران می‌پرسد از چه مکان‌هایی دیدن کرده‌اند. در این برنامه به محضی که کاربر مقدار ‘quit’ را وارد می‌کند، حلقه‌ی while را با فراخوانی break متوقّف می‌کنیم:

انتقال تعداد دلخواهی نشان‌وند

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

گاهی از تعداد نشان‌وندهایی که یک تابع نیاز دارد، از پیش اطّلاع ندارید. خوشبختانه پایتون این امکان را می‌دهد که تابع تعداد دلخواهی نشان‌وند را هنگام فراخوانی دریافت کند.

برای مثال تابعی را در نظر بگیرید که پیتزا درست می‌کند. این تابع به تعداد مواد روی پیتزا نیاز دارد ولی شما از پیش نمی‌دانید که فرد چه تعدادی از این مواد را درخواست می‌کند. تابع مثال زیر یک پارامتر دارد، *toppings، امّا این پارامترها تمام نشان‌وندهایی را که در خط فراخوانی ارائه می‌شود، جمع‌آوری می‌کند:

برپاکردن حساب‌های کاربری

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این بخش یک سیستم ثبت نام و احراز هویّت برای کاربران به راه می‌ندازیم تا افراد بتوانند حسابی ایجاد کنند و به سیستم وارد یا از آن خارج شوند. برنامه‌ی جدیدی می‌سازیم تا تمام قابلیّت‌های مربوط به کار کردن با کاربران را در بر بگیرد. ما تا جای ممکن از سیستم احراز هویّت پیش‌فرض جانگو برای انجام کارها استفاده می‌کنیم. همچنین مدل Topic را کمی تغییر می‌دهیم تا هر موضوع بتواند مختصّ کاربری خاص باشد.

پرتاب تاس‌های مختلف و خلاصه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

پرتاب دو تاس

پرتاب دو تاس به عددهای بزرگ‌تر و توزیع متفاوتی از نتایج منجر می‌شود. کد را برای ساختن دو تاس D6 تغییر می‌دهیم تا پرتاب یک جفت تاس را شبیه‌سازی کنیم. هر بار که جفت تاس را می‌اندازید دو عدد (هر یک مربوط به یکی از تاس‌ها) را با هم جمع و نتیجه را در results ذخیره می‌کنیم. نسخه‌ای از die_visual.py را به نام dice_visual.py ذخیره کنید و تغییرات زیر را اعمال کنید:

پردازش پاسخ API

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

اکنون نوشتن برنامه‌ای را آغاز می‌کنیم که به طور خودکار API را فراخوانی می‌کند و نتایج آن را با تشخیص پرستاره‌ترین پروژه‌های پایتون در گیت‌هاب پردازش می‌کند:

import requests

# Make an API call and store the response.
url = 'https://api.github.com/search/repositories?q=language:python&sort=stars'
headers = {'Accept': 'application/vnd.github.v3+json'}
r = requests.get(url, headers=headers)  # ③
print(f"Status code: {r.status_code}")

# Store API response in a variable.
response_dict = r.json()  # ④

# Process results.
print(response_dict.keys())

ماژول requests را وارد کرده‌ایم. URL مربوط به API را در متغیّر url ذخیره می‌کنیم. گیت‌هاب در حال حاضر از سومین نسخه‌ی API خود استف¹³⁹ اده می‌کند پس این سَرپیام‌ها را برای فراخوانی آن تعریف می‌کنیم که صریحاً این نسخه‌ی API را درخواست می‌کند. سپس به کمک requests این API را فرامی‌خوانیم.

خلاصه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این فصل روش تعریف کردن یک دیکشنری و نحوه‌ی کار کردن با اطّلاعات ذخیره شده در آن را آموختید. یاد گرفتید که چگونه به اعضای دیکشنری به طور جداگانه دسترسی پیدا کنید، آن‌ها را تغییر دهید و این که چگونه در تمام اطّلاعات یک دیکشنری حلقه بزنید. حلقه زدن در جفت‌های کلید-مقدار، کلید‌ها و مقدارهای یک دیکشنری را آموختید. همچنین یاد گرفتید که چگونه چند دیکشنری را درون یک لیست، لیست‌ها را درون یک دیکشنری و دیکشنری را درون یک دیکشنری دیگر قرار دهید.

خودآزمایی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

تمرین‌های این فصل به خودی خود قابل درکند. با شروع فصل ۲، چالش‌هایی که رفع می‌کنید بر پایه‌ی چیزهایی است که آموخته‌اید.

python.org

صفحه‌ی اصلی سایت پایتون را بگردید و موضوعاتی را به نظرتان جالب می‌آید بیابید. هر چه با پایتون بیشتر آشنا شوید بخش‌های مختلف این سایت بیشتر به کار شما خواهند آمد.

Hello World Typos

فایل hello_world.py را که هم‌اینک ساخته‌اید باز کنید. جایی در خط برنامه یک غلط املایی ایجاد کنید و برنامه را دوباره اجرا کنید. آیا می‌توانید غلطی املاییِ مشکل‌زا را اصلاح کنید؟ آیا پیام خطا برای شما قابل درک است؟ می‌توانید غلطی املایی درست کنید که خطایی ایجاد نکند؟ فکر می‌کنید چرا این غلط برنامه را دچار خطا نکرد؟

رسم و شکل‌دهی نقاط با scatter()

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

گاهی رسم و شکل دادن نقطه‌های مجزّا که مبنای آن‌ها خصوصیّات مشترکی است، سودمند است. برای مثال شاید بخواهید مقدارهای کوچک را با یک رنگ و مقدارهای بزرگ را با رنگی دیگر رسم کنید. همچنین می‌توانید مجموعه‌ی بزرگی از داده‌ها را به شکل و شیوه‌ی خاصّی رسم کنید و سپس برای تاکید بیشتر برای نقطه‌های مجزّا و خاصّی، این نقطه‌ها را مجدّداً با تنظیمات دیگری رسم کنید.

برای رسم یک نقطه از متد scatter() استفاده کنید. مقدارهای (x, y) نقطه‌ی مورد نظر خود را به این متد بدهید تا آن‌ را رسم کند:

رسم یک دنباله‌ی داده‌ی دیگر

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

می‌توانیم با اضافه کردن کمینه‌ی دما نمودار گویای خود را از این هم سودمندتر کنیم. باید داده‌های مربوط به کمینه‌ی دما را از فایل داده‌ها استخراج کنیم و آن‌ها را نمودار خود بیفراییم، مانند زیر:

--snip--

filename = 'sitka_weather_2018_simple.csv'

with open(filename) as f:
    reader = csv.reader(f)
    header_row = next(reader)

    # Get dates, and high and low temperatures from this file.
    dates, highs, lows = [], [], []
    for row in reader:
        current_date = datetime.strptime(row[2], '%Y-%m-%d')
        high = int(row[5])
        low = int(row[6])
        dates.append(current_date)
        highs.append(high)
        lows.append(low)

# Plot the high and low temperatures.
plt.style.use('seaborn')
fig, ax = plt.subplots()
ax.plot(dates, highs, c='red')
ax.plot(dates, lows, c='blue')

# Format plot.
plt.title("Daily high and low temperatures - 2018", fontsize=24)
--snip--

در ابتدا لیست lows را برای نگهداری دماهای کمینه اضافه می‌کنیم و سپس این داده را از موقعیّت هفتم هر سطر (row[6]) استخراج و ذخیره می‌کنیم. سپس یک فراخوانی plot() دیگر برای دماهای کمینه اضافه می‌کنیم و این مقادیر را آبی می‌کنیم. در نهایت عنوان را به‌روز می‌کنیم. شکل ۱۶-۴ نمودار حاصل را نشان می‌دهد.

ساختن صفحه‌ها: صفحه‌ی خانه‌ی Learning Log

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ساختن صفحه‌های وب در جانگو از سه مرحله تشکیل می‌شو¹⁵⁹ د: تعریف URLها، نوشتن نماها و نوشتن قالب‌ها. این سه کار را می‌توانید به هر ترتیبی انجام دهید امّا در این پروژه همیشه کار را به تعریف الگوی URL شروع می‌کنیم. الگوی URL روش و شکل ظاهر شدن URL را شرح می‌دهد. این الگو همچنین به جانگو می‌گوید که هنگام رسیدن درخواستی از مرورگر برای یک URL سایت، باید آن را با چه چیزی تطبیق بدهد تا بداند کدام صفحه را برگرداند.

شکل‌دهی به صفحه‌ی خانه به کمک جامباترون

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

برای به‌روزرسانی صفحه‌ی خانه از یک عنصر بوت‌استرپ¹⁸¹ به نام جامباترون استفاده می‌کنیم. این عنصر جعبه‌ی بزرگی است که از دیگر بخش‌های صفحه متمایز بوده و می‌تواند هر چیزی را که بخواهید دربربگیرد. به طور معمول از این عنصر در صفحه‌های آغازین پروژه و برای بیان شرحی مختصر از آن استفاده می‌شود و می‌تواند بیننده را به انجام عملی در سایت دعوت کند.

این فایل index.html بازبینی‌شده است:

{% extends "learning_logs/base.html" %}

{% block page_header %}
<div class="jumbotron">
<h1 class="display-3">Track your learning.</h1>
<p class="lead">Make your own Learning Log, and keep a list of the
topics you're learning about. Whenever you learn something new
about a topic, make an entry summarizing what you've learned.</p>
<a class="btn btn-lg btn-primary" href="{% url 'users:register' %}"
role="button">Register &raquo;</a>
</div>
{% endblock page_header %}

در ۱ به جانگو می‌گوییم که آن‌چه در قسمت page_header قرار می‌گیرد تعریف کند. جامباترون در عمل یک عنصر div است که تعدادی دستور شیوه‌دهی به آن اعمال می‌شود (۲). انتخاب‌گر jumbotron این دستورهای شیوه‌دهی را از کتابخانه‌ی بوت‌استرپ بر این عنصر اعمال می‌کند.

کار کردن با بخشی از یک لیست

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در فصل ۳ روش دسترسی به تک تک اعضای یک لیست و در این فصل کار کردن با تمام اعضای آن را آموختید. در عین حال شما می‌توانید با گروه مشخّصی از اعضای یک لیست کار کنید که پایتون آن را برش می‌نامد.

ساختن برشی از لیست

برای برش دادن یک لیست شاخص آغازی و پایانی اعضای مورد نظر خود را مشخّص می‌کنید. همانند تابع range() پایتون پیش از رسیدن به آخرین عضوِ مشخّص شده توقّف می‌کند. برای بریدن سه عضو اوّل یک لیست باید شاخص‌های ۰ تا ۳ را درخواست کنید که اعضای ۰، ۱ و ۲ را برمی‌گرداند.

متد setUp()

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در test_survey.py در هر متدِ آزمون، یک نمونه از AnonymousSurvey و مجموعه‌ای از پاسخ‌های جدید را در هر متد ساختیم. کلاس unittest.TestCase متدی به نام setUp() دارد که به شما مکان می‌دهد این اشیا را یک بار بسازید و سپس از آن‌ها در هر کدام از متدهای آزمون استفاده کنید. زمانی که متد setUp() در یک کلاس TestCase می‌آورید، پایتون آن را پیش از اجرای هر متد آزمونی که با test_ شروع می‌شود، اجرا می‌کند. هر شیء‌ای پس از ساخته‌شدن در متد setUp()، در تمام متدهای آزمون در دسترس خواهد بود.

نمایش امتیازها و ساختن تابلوی امتیازات

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

نمایش امتیازها

برای نمایش امتیازات روی صفحه ابتدا کلاسی به نام Scoreboard می‌سازیم. فعلاً این کلاس تنها امتیاز کنونی را نمایش می‌دهد امّا در نهایت از آن برای نمایش بیشترین امتیاز، سطح و تعداد سفینه‌های باقیمانده هم استفاده خواهیم کرد.

این اوّلین بخش کلاس است؛ آن را به نام scoreboard.py ذخیره کنید:

import pygame.font

class Scoreboard:
    """A class to report scoring information."""

    def __init__(self, ai_game):
        """Initialize scorekeeping attributes."""
        self.screen = ai_game.screen
        self.screen_rect = self.screen.get_rect()
        self.settings = ai_game.settings
        self.stats = ai_game.stats

        # Font settings for scoring information.
        self.text_color = (30, 30, 30)
        self.font = pygame.font.SysFont(None, 48)

        # Prepare the initial score image.
        self.prep_score()

چون قرار است کلاس متن‌هایی را روی صفحه بنویسد کار را به وارد کردن ماژول pygame.font شروع می‌کنیم. سپس به متد __init__() پارامتر ai_game را می‌دهیم تا به شیءهای settings، screen و stats دسترسی داشته باشد و به کمک آن‌ها مقدارهای مورد نظر ما را گزارش کند. سپس رنگ متن را تعیین کرده و نمونه‌ای از شیء فونت می‌سازیم.

نوشتن در یک فایل

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

یکی از ساده‌ترین راه‌ها برای ذخیره‌سازی داده‌ها نوشتن آن‌ها در یک فایل است. زمانی که متنی را در فایلی می‌نویسید، خروجی بعد از بستن ترمینالی که آن را نشان می‌دهد، همچنان در دسترس خواهد بود. می‌توانید خروجی را پس از پایان اجرای یک برنامه بررسی کنید یا آن را در اختیار دیگران قرار دهید. همچنین می‌توانید برنامه‌هایی بنویسید که متن را دوباره به حافظه منتقل کرده و بعداً با آن‌ها کار کند.

آراستن صفحه‌ی ورود

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ما ظاهر کلی صفحه‌ی ورود را بازنگری کردیم امّا هنوز به فرم ورود نپرداخته‌ایم. حال با تغییر دادن فایل login.html کاری می‌کنیم که این فرم مشابه بخش‌های صفحه به نظر بیاید:

{% extends "learning_logs/base.html" %}
{% load bootstrap4 %}

{% block page_header %}
  <h2>Log in to your account.</h2>
{% endblock page_header %}

{% block content %}
  <form method="post" action="{% url 'users:login' %}" class="form">
{% csrf_token %}
{% bootstrap_form form %}
{% buttons %}
  <button name="submit" class="btn btn-primary">Log in</button>
{% endbuttons %}
<input type="hidden" name="next"
   value="{% url 'learning_logs:index' %}" />
  </form>
{% endblock content %}

در ۱ تگ‌های قالبی bootstrap4 را وارد قالب خود می‌کنیم. در ۲ قسمت page_header را تعریف می‌کنیم که به کاربر توضیح می‌دهد این صفحه چه می‌کند. دقّت کنید که بخش {% if form.errors %} را از قالب حذف کرده‌ایم زیرا django-bootstrap4 به طور خودکار خطاهای فرم را مدیریّت می‌کند.

به‌روزرسانی و بازنشانی امتیاز

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

به‌روزرسانی امتیاز با نابودی موجودات بیگانه

برای نمایش زنده‌ی امتیاز روی صفحه مقدار stats.score را با نابودی هر موجود بیگانه به‌روزرسانی می‌کنیم و سپس prep_score() را برای به‌روزرسانی تصویرِ امتیاز صدا می‌کنیم. امّا ابتدا اجازه امتیازی را که هر بازیکن با زدن هر موجود بیگانه کسب می‌کند تعیین کنیم:

def initialize_dynamic_settings(self):
    --snip--

    # Scoring
    self.alien_points = 50

با پیشرفت بازی امتیاز هر موجود بیگانه را افزایش خواهیم داد. برای اطمینان از بازنشانی این امتیاز با شروع دوباره‌ی بازی، مقدار آن را در initialize_dynamic_settings() تعیین می‌کنیم.

به‌کارگیری گزاره‌های if در لیست‌ها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

با ترکیب کردن لیست‌ها و گزاره‌های if می‌توانید کارهای جالبی بکنید. می‌توان مقادیر ویژه‌ای را تحت نظر گرفت که نسبت به دیگر مقادیر موجود در لیست نیاز به عمل متفاوتی دارند، می‌توانید شرایطی را که در حال تغییرند به طور موثری مدیریّت کنید. به تدریج ثابت می‌کنید که کد شما همان‌طور که انتظار دارید تحت هر شرایطی کار می‌کند.

بررسی موارد خاص

این فصل با مثالی ساده آغاز شد که در آن نشان دادیم چگونه مقداری ویژه‌ای مانند ‘bmw’ را مدیریت کنیم به نحوی که در مقایسه با دیگر اعضای لیست به شکل دیگری چاپ شود. اکنون که درکی پایه‌ای از آزمون‌های شرطی و گزاره‌های if کسب کرده‌اید، نگاهی دقیق‌تر به نحوه‌ی تحت نظر گرفتن مقدارهای خاصی در یک لیست می‌اندازیم و این که چگونه آن‌ها را به درستی مدیریت کنیم.

پرهیز از حلقه‌های بی‌پایان

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

هر حلقه‌ی while به روشی برای توقّف اجرا نیاز دارد تا اجرای آن برای همیشه ادامه نیابد. برای مثال این حلقه‌ی شمارنده باید از ۱ تا ۵ بشمارد:

x = 1

while x <= 5:
    print(x)
    x += 1

امّا اگر همان‌طور که در ادامه می‌آید، سهواً خط x += 1 را حذف کنید حلقه تا ابد اجرا می‌شود:

چندتایی‌ها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

لیست‌ها برای ذخیره‌سازی مجموعه‌ای از اعضا مناسب است که ممکن است در طول برنامه تغییر کنند. قابلیّت تغییر دادن لیست‌ها به ویژه زمانی مهم است که بخواهید با فهرستی از کاربران یک وب‌سایت یا شخصیت‌های یک بازی کار کنید. با این حال گاهی به ساختن لیستی نیاز دارید که نباید تغییر کند. چندتایی‌ها چنین امکانی به شما می‌دهند. پایتون به مقادیری که مقدارشان قابل تغییر نیست تغییرناپذیر می‌گوید و لیستِ تغییرناپذیرْ چندتایی نامیده می‌شود.

خلاصه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این فصل در مجموع کمی درباره‌ی پایتون آموختید و اگر آن را روی سیستم خود نداشتید، نصبش کردید. همچنین یک ویرایشگر متنی برای کدنویسی راحت‌تر پایتون نصب کردید. قطعه‌کدهای پایتون را در یک نشست ترمینال و اولین برنامه‌ی خود hello_world.py را اجرا کردید. همچنین کمی در مورد نحوه‌ی اشکال‌زدایی آموختید.

در فصل بعد در مورد انواع مختلف داده‌ای خواهید آموخت که می‌توانید در برنامه‌های پایتون با آن‌ها کار کنید و از متغیّرها استفاده خواهید کرد.

خودآزمایی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

۱۰-۳- مهمان‌ها: برنامه‌ای بنویسید که از کاربران نام آن‌ها را بپرسد. زمانی که پاسخ دادند، نام آن‌ها در فایلی به نام guest.txt بنویسید.

۱۰-۴- کتابچه‌ی مهمان‌ها: یک حلقه‌ی while بنویسید که از کاربران نامشان را بپرسد. زمانی که نام خود را وارد کردند، پیام سلامی خطاب به آن‌ها روی صفحه چاپ کنید و در فایلی به نام guest_book.txt خطی برای ثبت کردنِ بازدیدِ آن‌ها اضافه کنید. مطمئن شوید که در فایل هر عنوان ورودی در یک خط جدید ذخیره می‌شود.

ذخیره کردن تابع‌ها در ماژول‌ها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

یکی از سودمندی‌های تابع‌ها این است که بخش‌های مختلف کد را از برنامه‌ی اصلی شما جدا می‌کند. با انتخاب نام‌های گویا برای تابع‌های خود، دنبال کردن برنامه‌ی اصلی شما بسیار ساده‌تر خواهد بود. می‌توانید یک گام فراتر بروید و تابع‌های خود را در فایلی جداگانه به نام ماژول ذخیره و سپس آن ماژول را در برنامه‌ی اصلی خود وارد کنید. عبارت import از پایتون می‌خواهد که کد موجود در ماژول را در فایل برنامه‌ای که اکنون در حال اجراست، در اختیار قرار دهد.

ذنِ پایتون

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

برنامه‌نویسان باتجربه‌ی پایتون همواره شما را به پرهیز از پیچیدگی و در پی گرفتن سادگی، هر جا که ممکن باشد، تشویق می‌کنند. فلسفه‌ی جامعه‌ی پایتون در “The Zen of Python” اثر Tom Peters شرح داده شده است. با وارد کردن import this در مفسّر پایتون خود می‌توانید این مجموعه‌ی خلاصه‌ از اصول نوشتن کد پایتون خوب را پیدا کنید. کل Zen of Python را اینجا نمایش نداده‌ایم امّا برای کمک به درک اهمّیّت آن به عنوان برنامه‌نویس تازه‌کار پایتون چند خط از آن را می‌آوریم.

رنگ‌آمیزی و ذخیره‌سازی نمودارها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

تعریف کردن رنگ‌های دلخواه

برای تغییر رنگ نقطه‌ها c را به همران نام رنگ در علامت نقل قول به scatter() بدهید، مانند زیر:

`1`	`ax.scatter(x_values, y_values, c='red', s=10)`

علاوه بر این می‌توانید رنگ‌های دلخواه را به کمک مدل رنگی RGB هم تعیین کنید. برای این کار نشان‌وند c را به همراه یک چندتایی شامل سه مقدار اعشاری بین ۰ و ۱ (به ترتیب برای رنگ قرمز، سبز و آبی) وارد کنید. برای مثال خطّ زیر نموداری با نقطه‌های سبز کم‌رنگ ایجاد می‌کند:

ساختن صفحه‌های اضافی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

حال که راه و روش مشخّصی برای ساختن یک صفحه ایجاد کرده‌ایم می‌توانیم ساختن پروژه‌ی Learning Log را شروع کنیم. دو صفحه برای نمایش داده‌ها می‌سازیم: یکی تمام عنوان‌ها را فهرست می‌کند و دیگری تمام موضوعات مرتبط با یک موضوع خاص را نشان می‌دهد. برای هر صفحه یک الگوی URL تعیین می‌کنیم، تابع نمایی می‌نویسیم و یک قالب می‌سازیم. امّا پیش از این یک قالب پایه ایجاد می‌کنیم که تمام قالب‌های این پروژه می‌توانند از آن ارث ببرند.

سایه زدن سطحی در نمودار

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

اکنون با اضافه کردن دو دنباله‌ی داده می‌توانیم گستره‌ی دمایی هر روز را بررسی کنیم. اجازه دهید آخرین تغییر را در نمودار ایجاد کنیم و با سایه زدن محدوده‌ی بین بالاترین و پایین‌ترین دمای هر روز را نشان دهیم. برای این کار از متد fill_between() استفاده خواهیم کرد که دنباله‌ای از مقدارهای x و دو دنباله‌ی مقدارهای y را دریافت کرده و فاصله‌ی بین آن‌ها را پر می‌کند:

--snip--

# Plot the high and low temperatures.
plt.style.use('seaborn')
fig, ax = plt.subplots()
ax.plot(dates, highs, c='red', alpha=0.5)
ax.plot(dates, lows, c='blue', alpha=0.5)
plt.fill_between(dates, highs, lows, facecolor='blue', alpha=0.1)

--snip--

نشان‌وند alpha میزان محو بودن یک رنگ را کنترل می‌کند. مقدار alphaی ۰ کاملاً شفّاف و ۱ (مقدار پیش‌فرض) کاملاً مات است. با تنظیم مقدار ۰٫۵ برای alpha خط‌های آبی و قرمز نمودار را روشن‌تر می‌کنیم.

صفحه‌ی ورود

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ما ابتدا صفحه‌ی ورود را پیاده‌سازی می‌کنیم. چون از نمای پیش‌فرض login که جانگو فراهم کرده استفاده می‌کنیم، الگوی URL این برنامه کمی متفاوت به نظر می‌آید. یک فایل urls.py جدید در پوشه‌ی learning_log/users/ بسازید و این‌ها را به آن اضافه کنید:

"""Defines URL patterns for users"""

from django.urls import path, include

app_name = 'users'

urlpatterns = [
    # Include default auth urls.
    path('', include('django.contrib.auth.urls')),
]

تابع path و سپس تابع include را وارد می‌کنیم تا برخی از URLهای پیش‌فرض احراز هویّت تعریف‌شده در جانگو را اضافه کنیم. این URLهای پیش‌فرض شامل چند الگوی اسم‌دار URL مانند 'login' و 'logout'اند. مقدار متغیّر app_name را 'users' می‌گذاریم تا جانگو بتواند بین این URLها و URLهای دیگر برنامه تفاوت قایل شود (۱). حتّی این URLهای پیش‌فرض جانگو هم اگر در فایل urls.py مربوط به برنامه‌ی users آورده شوند، از طریق فضای نام users در دسترس خواهند بود.

کار کردن با دیکشنری پاسخ

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

اکنون که اطّلاعات دریافتی از API به صورت دیکشنری ذخیره شده، می‌توانیم با داده‌های داخل آن کار کنیم. ابتدا خروجی‌ای تولید می‌کنیم که اطّلاعات را خلاصه می‌کند. این راه خوبی است که بفهمیم داده‌های دریافتی مطابق انتظار ماست و بررسی داده‌های مورد نظر خود را شروع کنیم:

import requests

# Make an API call and store the response.
--snip--

# Store API response in a variable.
response_dict = r.json()

print(f"Total repositories: {response_dict['total_count']}")  # ①

# Explore information about the repositories.
repo_dicts = response_dict['items']  # ②

print(f"Repositories returned: {len(repo_dicts)}")

# Examine the first repository.
repo_dict = repo_dicts[0]  # ③

print(f"\nKeys: {len(repo_dict)}")  # ④

for key in sorted(repo_dict.keys()):  # ⑤
    print(key)

مقدار مربوط به total_count را چاپ می‌کنیم که بیانگر تعداد کل مخزن‌های پایتون در گیت‌هاب است.

استثناها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

پایتون از شیءی خاص به نام *استثنا * برای مدیریّت خطاهایی که حین اجرای برنامه رخ می‌دهند استفاده می‌کند. هرگاه پس از رخ دادن خطایی، پایتون مطمئن نباشد که چه باید بکند، یک شیء استثنا می‌سازد. اگر کدی برای رسیدگی کردن به استثنا بنویسید برنامه به کار خود ادامه خواهد داد. اگر استثنا را مدیریّت نکنید برنامه متوقّف شده و یک traceback نمایش داده می‌شود که حاوی گزارشی در مورد استثنایی است که رخ داده است.

بررسی خطاها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ما باید بتوانیم کد sitka_highs_lows.py را برای اطّلاعات هر نقطه‌ی جغرافیایی استفاده کنیم. امّا برخی ایستگاه‌های هواشناسی داده‌های متفاوتی را جمع‌آوری می‌کنند و برخی ممکن است گاهی نتوانند داده‌های لازم را گرد هم آوردند. فقدان داده‌ها به وقوع استثنا منجر می‌شوند و برنامه‌های ما را از کار می‌اندازند مگر این که آن‌ها را به درستی مدیریت کنیم.

برای مثال ببینیم که در صورت تلاش برای تولید نمودار دما برای دره‌ی مرگ در کالیفرنیا چه رخ می‌دهد. فایل death_valley_2018_simple.csv را به پوشه‌ای که داده‌های برنامه‌های این فصل قرار داد منتقل کنید.

به‌کارگیری حلقه‌ی while در لیست‌ها و دیکشنری‌ها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

تا اینجا هر بار تنها با یک مورد از اطّلاعات کاربر سر و کار داشته‌ایم. ورودی را از کاربر گرفته و همان را یا پاسخی به آن را چاپ کرده‌ایم. پس از آن در یک حلقه‌ی while مقدار ورودیِ دیگری را گرفتیم و به آن پاسخ دادیم. امّا برای نگه‌داری و پیگیری کاربران بیشتر یا اطّلاعات پرتعدادتر در حلقه‌های while، به لیست‌ها و دیکشنری‌ها احتیاج داریم.

به‌کارگیری یک حلقه‌ی for برای حلقه زدن در یک لیست موثّر است امّا نباید لیست را در داخل این حلقه تغییر داد چون پایتون در پیگیری موارد داخل لیست دچار مشکل می‌شود. اگر می‌خواهید هنگام کار کردن با یک لیست آن را تغییر دهید، از حلقه‌ی while استفاده کنید.

پیوند دادن به صفحه‌ی ورود

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

حال پیوند ورود به base.html اضافه می‌کنیم تا در هر صفحه نمایش داده شود. چون نمی‌خواهیم وقتی کاربر وارد سیستم شده بود این پیوند را ببیند، آن را داخل یک تگ {% if %} می‌گذاریم:

<p>
  <a href="{% url 'learning_logs:index' %}">Learning Log</a> -
  <a href="{% url 'learning_logs:topics' %}">Topics</a> -
  {% if user.is_authenticated %}
    Hello, {{ user.username }}.
  {% else %}
    <a href="{% url 'users:login' %}">Log in</a>
  {% endif %}
</p>

{% block content %}{% endblock content %}

در سیستم احراز هویّت جانگو در هر قالب یک متغیّر user وجود دارد که همیشه مشخّصه‌ی is_authenticated آن مقدار دارد: اگر کاربر وارد شده باشد True وگرنه False است. این مشخّصه به شما کمک می‌کند که به کاربران احرازِ هویّت‌شده یک پیام و به دیگر کاربران پیام دیگری نشان دهید.

خلاصه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این فصل کار کردن با متغیّرها را آموختید. آموختید که چگونه نام بامعنا برای متغیّرها برگزینید و هنگام برخوردن به خطاهای نحوی و نام‌‌گذاری چه‌ کنید. یاد گرفتید که رشته‌ها چه هستند و چگونه آن‌ها را با حروف کوچک، بزرگ و در حالت عنوان نمایش دهید. به‌کارگیری فاصله را برای مرتب کردن خروجی‌ها و طرز حذف کردن فاصله‌های اضافی را از قسمت‌های مختلف یک رشته آغاز کردید. کار کردن با اعداد صحیح و اعشاری را شروع کردید و کمی با داده‌های عددی کار کردید. همچنین نوشتن توضیحات گویا را برای افزایش خوانایی کد خود آموختید. در پایان در مورد فلسفه‌ی ساده‌ نگه‌داشتن کد تا جای ممکن، هر جا که میسّر داشت، مطالعه کردید.

خلاصه کردن مخزن‌های برتر

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

اگر بخواهیم این داده‌ها را بصری کنیم به داده‌های بیش از یک مخزن نیاز داریم. بیایید حلقه‌ای بنویسیم تا اطّلاعات منتخب درباره‌ی هر مخزن را چاپ کند تا بتوانیم آن‌ها را در بصری‌سازی خود بیاوریم:

--snip--

# Explore information about the repositories.
repo_dicts = response_dict['items']

print(f"Repositories returned: {len(repo_dicts)}")

print("\nSelected information about each repository:")
for repo_dict in repo_dicts:  # ②
    print(f"\nName: {repo_dict['name']}")
    print(f"Owner: {repo_dict['owner']['login']}")
    print(f"Stars: {repo_dict['stargazers_count']}")
    print(f"Repository: {repo_dict['html_url']}")
    print(f"Description: {repo_dict['description']}")

پیام معرّفی را چاپ می‌کنیم. داخل دیکشنری‌های repo_dicts حلقه می‌زنیم. داخل حلقه نام هر پروژه، مالک آن، تعداد ستاره‌ها، URL و شرح پروژه را چاپ می‌کنیم، مانند زیر:

شکل دادن به صفحه‌ی موضوعات

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

حال باید مطمئن شویم که صفحه‌های مربوط به دیدن اطّلاعات هم به خوبی شکل گرفته‌اند، کار را از صفحه‌ی موضوعات شروع می‌کنیم:

{% extends "learning_logs/base.html" %}

{% block page_header %}
  <h1>Topics</h1>
{% endblock page_header %}

{% block content %}
  <ul>
{% for topic in topics %}
  <li><h3>
    <a href="{% url 'learning_logs:topic' topic.id %}">{{ topic }}</a>
  </h3></li>
{% empty %}
  <li><h3>No topics have been added yet.</h3></li>
{% endfor %}
  </ul>
  <h3><a href="{% url 'learning_logs:new_topic' %}">Add a new topic</a></h3>
{% endblock content %}

اینجا به تگ {% load bootstrap4 %} دیگری احتیاجی نداریم زیرا در این فایل از هیچ‌کدام از تگ‌های قالبی bootstrap4 استفاده نمی‌کنیم. عنوان Topics را به بخش page_header منتقل می‌کنیم و به جای استفاده از یک تگ ساده‌ی پاراگراف، به آن شکل عنوان می‌دهیم (۱). هر موضوع را به شکل یک عنصر <h3> درمی‌آوریم تا در صفحه کمی بزرگ‌تر به چشم بیاید (۲) و همین کار را برای پیوند افزودن موضوع جدید انجام می‌دهیم.

شکل‌دهی به تابع‌ها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

باید برخی جزئیات را هنگام شکل دادن به تابع‌ها در نظر داشته باشید. نام تابع‌ها باید گویا باشد و در آن‌ها از حروف کوچک و زیرخط استفاده شود. نام‌های گویا و بامعنی به شما و دیگران کمک می‌کند که بفهمید کد چه کاری انجام می‌دهد. نام ماژول‌ها هم باید از چنین قواعدی پیروی کنند.

هر تابع باید توضیحی داشته باشد که مختصراً بگوید تابع چه می‌کند. این توضیح باید بلافاصله بعد از تعریفِ تابع و به شکل docstring بیاید. اگر تابع به درستی مستند شده باشد، برنامه‌نویسان دیگر می‌توانند تنها با خواندن توضیحات موجود در docstring از آن استفاده کنند. آن‌ها باید قادر باشند که به کارکرد کد همانگونه که شرح داده شده اعتماد کنند و مادامی‌که بدانند نام تابع، نشان‌وندهایی که نیاز دارد و نوع مقداری که برمی‌گرداند، چیست باید بتوانند از آن در برنامه‌های خود استفاده کنند.

شکل‌دهی به عبارت‌های if

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در هر کدام از مثال‌های این فصل نمونه‌هایی از عادت‌های خوب شکل‌دهی را دیده‌اید. تنها توصیه‌ای که PEP 8 برای شکل‌دهی آزمون‌های شرطی ارائه کرده این است که در دو طرف عملگرهای مقایسه‌ای مانند ==، >= و <= یک فاصله‌ی خالی قرار دهید.

`1`	`if age < 4:`

از:

`1`	`if age<4:`

بهتر است.

این فاصله‌گذاری بر روشی که پایتون کد شما را تفسیر می‌کند، تاثیری نمی‌گذارد؛ تنها خواندن کد شما را برای خودتان و دیگران ساده‌تر می‌کند.

شکل‌دهی کدها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

اکنون که کدهای طولانی‌تری می‌نویسید دانستن مواردی درباره‌ی نحوه‌ی شکل دادن به کدها ارزشمند است. زمانی صرف کنید تا کدهایتان را تا جای ممکن قابل خواندن کنید. نوشتن کدِ خوانا به شما کمک می‌کند تا کاری را که برنامه انجام می‌دهد ردیابی کنید و همچنین دیگران کد شما راحت‌تر بفهمند.

برنامه‌نویسان پایتون بر روی تعدادی از قراردادها و شیوه‌نامه‌ها توافق کرده‌اند تا مطمئن شوند که ساختارِ کدِ هر کس تقریباً به یک شکل است. به محض این که نوشتنِ کدِ تمیزِ پایتون را فراگرفتید، قادر خواهید بود که ساختار کلی برنامه‌ی پایتون هر کس را درک کنید، به شرطی که از یک راهنمای مشترک پیروی کنید. اگر امیدوارید که روزی به یک برنامه‌نویس حرفه‌ای تبدیل شوید، باید هر چه زودتر دنبال کردنِ این راهنماها را آغاز کنید تا تبدیل به عادت‌های خوبی شوند.

صفحه‌های جداگانه‌ی هر موضوع

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در ادامه باید صفحه‌ای بسازیم که روی یک موضوع تمرکز داشته باشد و نام و تمام مطالب مرتبط با آن موضوع را نشان دهد. ما دوباره یک الگوی URL تعریف می‌کنیم، یک نما می‌نویسیم و قالبی می‌سازیم. سپس صفحه‌ی موضوعات را طوری تغییر می‌دهیم که هر مورد در فهرست نشانه‌دار پیوندی به صفحه‌ی متناظر آن موضوع باشد.

الگوی URL موضوعات

الگوی URL برای صفحه‌ی موضوع با الگوهای قبلی کمی متفاوت است چون از مشخّصه‌ی id موضوع برای تعیین موضوع درخواستی استفاده می‌کند. برای مثال اگر کاربر بخواهد صفحه‌ی جزئیات موضوع شطرنج را ببیند، که id آن ۱ است، URL آن به صورت http://localhost:8000/topics/1/ خواهد بود.

گرد کردن امتیاز و بالاترین امتیاز

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

گرد کردن امتیاز

در بیشتر بازی‌های شبه‌آرکید امتیازات به صورت مضرب‌هایی از ۱۰ گزارش می‌شوند بنابراین ما نیز همین رویّه را پی می‌گیریم. علاوه بر این به امتیازهای بزرگ جداکننده‌ی کاما اضافه می‌کنیم. این تغییر را در Scoreboard اضافه می‌کنیم:

def prep_score(self):
    """Turn the score into a rendered image."""
    rounded_score = round(self.stats.score, -1)
    score_str = "{:,}".format(rounded_score)
    self.score_image = self.font.render(score_str, True,
        self.text_color, self.settings.bg_color)

    --snip--

تابع round() معمولاً یک عدد اعشاری را تا تعداد رقمی که در نشان‌وند دوم آن تعیین شده گرد می‌کند. امّا اگر عددی منفی را به عنوان نشان‌وند دوم وارد کنیم این تابع عدد را به نزدیک‌ترین ۱۰، ۱۰۰، ۱۰۰۰ و … گرد می‌کند. کد به پایتون می‌گوید که مقدار stats.score را به نزدیک‌ترین مضرب ۱۰ گرد و در rounded_score ذخیره کن.

گردش تصادفی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این بخش از پایتون برای تولید داده برای گردش تصادفی استفاده می‌کنیم و سپس به کمک Matplotlib نمایش بصری جذّابی از این داده‌ها می‌سازیم. گردش تصادفی مسیری است که هیچ جهت مشخّصی ندارد امّا بر اساس دنباله‌ای از تصمیم‌های تصادفی تعیین می‌شود که هر کدام از تصمیم‌ها کاملاً تصادفی گرفته می‌شوند. شما می‌توانید گردش تصادفی را مانند حرکت مورچه‌ای سرگردان در نظر بگیرید که هر قدم خود را در جهتی تصادفی برمی‌دارد.

انتخاب جهت و رسم گردش تصادفی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

انتخاب جهت

مانند آن‌چه در ادامه می‌آید، از متد fill_walk() برای پر کردن مسیر گردش خود از نقطه‌ها استفاده و در هر گام جهت حرکت را تعیین می‌کنیم. این متد را به random_walk.py اضافه کنید:

def fill_walk(self):
    """Calculate all the points in the walk."""

    # Keep taking steps until the walk reaches the desired length.
    while len(self.x_values) < self.num_points:

        # Decide which direction to go and how far to go in that direction.
        x_direction = choice([1, -1])
        x_distance = choice([0, 1, 2, 3, 4])
        x_step = x_direction * x_distance

        y_direction = choice([1, -1])
        y_distance = choice([0, 1, 2, 3, 4])
        y_step = y_direction * y_distance

        # Reject moves that go nowhere.
        if x_step == 0 and y_step == 0:
            continue

        # Calculate the new position.
        x = self.x_values[-1] + x_step
        y = self.y_values[-1] + y_step

        self.x_values.append(x)
        self.y_values.append(y)

در ۱ حلقه‌ای برپا می‌کنیم که اجرای آن تا پر شدن گردش با تعداد درستی نقطه ادامه می‌یابد. بخش اصلی متد fill_walk() از پایتون می‌خواهد که چهار تصمیم تصادفی را شبیه‌سازی کند: گردش به چپ می‌رود یا راست؟ در آن جهت چه‌قدر پیش می‌رود؟ آیا بالا می‌رود یا پایین؟ در این جهت چه‌قدر حرکت می‌کند؟

بارگذاری داده‌هایی برای خود

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

اگر می‌خواهید داده‌های هواشناسی خود را بارگذاری کنید این گام‌ها را دنبال کنید:

۱- از سایت داده‌های اقلیمی آنلاین NOAA را به آدرس https://www.ncdc.noaa.gov/cdo-web/ بازدید کنید. در بخش Discover Data By روی Search Tool کلیک کنید. در جعبه‌ی Select a Dataset گزینه‌ی Daily Summaries را برگزینید.

۲- بازه‌ی زمانی دلخواه را انتخاب کنید و در بخش Search For، ZIP Codes را انتخاب کنید. کد ZIP مورد نظر خود را وارد کنید و روی Search کلیک کنید.

به‌کارگیری استثناها برای پیش‌گیری از از کار افتادن برنامه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

مدیریّت خطاها به ویژه زمانی مهم است که برنامه پس از رخ دادن خطا کارِ زیادی برای انجام دادن داشته باشد. این وضع اغلب در برنامه‌هایی رخ می‌دهد که از کاربر ورودی می‌گیرند. اگر برنامه به ورودی‌های نامناسب به درستی پاسخ دهد، به جای از کار افتادن می‌تواند به ورودی‌های درستِ بیشتری رسیدگی کند.

بیایید ماشین حساب ساده‌ای بسازیم که تنها عمل تقسیم را انجام می‌دهد:

print("Give me two numbers, and I'll divide them.")
print("Enter 'q' to quit.")

while True:
    first_number = input("\nFirst number: ")
    if first_number == 'q':
        break
    second_number = input("Second number: ")
    if second_number == 'q':
        break
    answer = int(first_number) / int(second_number)
    print(answer)

این برنامه از کاربر می‌خواهد تا first_number را وارد کند (۱) و اگر برای خروج q را فشار نداد، second_number را هم وارد کند (۲). سپس این دو عدد را بر هم تقسیم می‌کنیم تا answer به دست بیاید (۳). این برنامه هیچ کاری برای مدیریّت خطا انجام نمی‌دهد بنابراین درخواست تقسیم بر صفر موجب از کار افتادن برنامه می‌شود:

پایش محدودیت نرخ API

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

نرخ استفاده از بیشتر APIها محدود است، به این معنی که دفعات فراخوانی آن در مدت زمان مشخّص محدود شده است. برای دیدن این که به محدودیّت‌های گیت‌هاب نزدیک شده‌اید یا نه آدرس https://api.github.com/rate_limit را در مرورگر خود وارد کنید. باید پاسخی شبیه به این ببینید:

{
  "resources": {
    "core": {
      "limit": 60,
      "remaining": 58,
      "reset": 1550385312
    },
    "search": {
      "limit": 10,
      "remaining": 8,
      "reset": 1550381772
    },
    --snip--

اطّلاعاتی که در اینجا مورد توجّه ماست محدودیّت نرخ جستجوی API است. در می‌بینیم که حد استفاده ۱۰ درخواست بر دقیقه است و ۸ درخواست این دقیقه را انجام داده‌ایم. مقدار بازنشانی بیانگر زمان به شکل Unix یا epoch time است (تعداد ثانیه‌ها از نیمه‌شب اول ژانویه‌ی ۱۹۷۰) و نشان می‌دهد سهمیّه‌ی ما کی تجدید خواهد شد. اگر به پایان سهمیّه‌ی خود برسید پاسخی کوتاه دریافت می‌کنید که بیان می‌کند شما از محدوده‌ی API گذر کرده‌اید. اگر چنین شود باید تا تجدید سهمیّه‌ی خود صبر کنید.

خروج

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

باید راهی برای خروج از سایت در اختیار کاربران بگذاریم. پیوندی در base.html قرار دهیم که کاربران را از سیستم خارج می‌کند؛ زمانی که کاربران روی آن کلیک می‌کنند به صفحه‌ای خواهند رفت که تایید می‌کند آن‌ها از سیستم خارج شده‌اند.

افزودن یک پیوند خروج به base.html

پیوند خروج را به base.html اضافه می‌کنیم تا در هر صفحه وجود داشته باشد. آن را داخل {% if user.is_authenticated %} قرار می‌دهیم تا تنها کاربرانی که قبلاً وارد شده‌اند بتوانند آن را ببینند:

خلاصه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این فصل آموختید که چگونه با اعضای یک لیست به طور موثر کار کنید. آموختید که چگونه با یک حلقه‌ی for با اعضای داخل یک لیست کار کنید، پایتون چگونه از تورفتگی برای ساختار دادن به برنامه استفاده می‌کند و چگونه از برخی خطاهای تورفتگی پرهیز کنیم. یاد گرفتید که چگونه لیست‌های عددی تولید کنید و با چند عملیّات ساده آشنا شدید که می‌توان بر روی آن‌ها اعمال کرد. آموختید که چگونه برای کار کردن با زیرمجموعه‌ای از لیست، آن را برش دهیم و چگونه به این روش یک لیست را کپی کنیم. درباره‌ی چندتایی‌ها آموختید که درجه‌ای از محافظت برای مقادیری که نباید تغییر کنند ایجاد می‌کنند. همچنین آموختید برای ساده‌تر کردن خواندن یک کد، چگونه به کدی که به تدریج پیچیده‌تر می‌شود شکل بدهیم.

خلاصه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این فصل نوشتن آزمون‌های شرطی را آموختید که همیشه True یا False ارزیابی می‌شوند. یاد گرفتید که چگونه عبارت‌های ساده‌ی if، زنجیره‌های if-else و if-elif-else بنویسید. برای تشخیص شرط‌های خاصی که نیاز به بررسی دارند، به‌کارگیری این ساختارها را شروع کردید. همچنین فهمیدید که آن شرط‌ها چه زمانی در برنامه‌های شما برآورده می‌شوند. برخورد متفاوت با برخی اعضای خاص یک لیست را همزمان با به‌کارگیری کارآمدِ یک حلقه‌ی for آموختید. دوباره به توصیه‌ها و شیوه‌نامه‌های پایتون برخوردید تا مطمئن شوید با پیچیده‌تر شدن برنامه‌ها، خوانایی و درک آن‌ها نسبتاً ساده باقی می‌ماند.

خلاصه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این فصل آموختید که چگونه input() را به کار بگیرید تا امکان وارد کردن اطّلاعات را برای کاربران فراهم کنید. یاد گرفتید که چگونه با هر دو نوع ورودی رشته و عددی کار کنید و با حلقه‌های while اجرای برنامه‌های خود را تا زمانی که کاربر بخواهد ادامه دهید. چندین روش را برای کنترل کردن جریان یک حلقه‌ی while آموختید، مانند تعریف یک پرچم active، استفاده از عبارت‌های break و continue. یاد گرفتید که چگونه برای انتقال اعضای یک لیست به لیستی دیگر و همچنین حذفِ تمامِ موارد مشابه با یک مقدار از یک لیست، از حلقه‌ی while استفاده کنید. همچنین دانستید که می‌توان حلقه‌های while را با دیکشنری‌ها هم استفاده کرد.

خلاصه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این فصل ساختن برنامه‌های کاربردی تحت وب ساده را به کمک چهارچوب جانگو آموختید. یک شرح پروژه‌ی مختصر نوشتید، جانگو را در یک محیط مجازی نصب کردید، پروژه را برپا ساخته و درستی عملکرد آن را آزمودید. برنامه‌ای به پروژه اضافه کرده و برای نمایش داده‌های آن مدل‌هایی تعریف کردید. درباره‌ی پایگاه‌های داده آموختید و این که چگونه جانگو پس از تغییر دادن مدل‌ها شما را در انتقال پایگاه داده کمک می‌کند. یک ابرکاربر برای سایت مدیر ساختید و از آن سایت برای وارد کردن تعدادی داده‌ی اوّلیّه بهره جستید.

شکل دادن به مطالب در صفحه‌ی موضوع‌ها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

صفحه‌ی موضوع‌ها بیشترین محتوا را در بین صفحه‌های سایت دارد پس کمی کار بیشتری می‌برد. از مولفه‌ی کارت بوت‌استرپ استفاده می‌کنیم تا هر موضوع متمایز به نظر بیاید. کارت یک div با مجموعه‌ای از شیوه‌های منعطف و ازپیش‌تعریف‌شده است که برای نمایش مطالب مرتبط با یک موضوع عالی هستند:

{% extends 'learning_logs/base.html' %}

{% block page_header %}
  <h3>{{ topic }}</h3>
{% endblock page_header %}

{% block content %}
  <p>
  	<a href="{% url 'learning_logs:new_entry' topic.id %}">Add new entry</a>
  </p>
  {% for entry in entries %}
<div class="card mb-3">
  	   <h4 class="card-header">
        {{ entry.date_added|date:'M d, Y H:i' }}
        <small><a href="{% url 'learning_logs:edit_entry' entry.id %}">
        edit entry</a></small>
   </h4>
   <div class="card-body">
      {{ entry.text|linebreaks }}
  	   </div>
 </div>
  {% empty %}
<p>There are no entries for this topic yet.</p>
  {% endfor %}
{% endblock content %}

ابتدا در ۱ موضوع را داخل بخش page_header قرار می‌دهیم. سپس فهرست نامرتّبی را که قبلاً در این قالب به کار برده‌ایم، حذف می‌کنیم. به جای آن هر مطلب را به یک عضو فهرست تبدیل می‌کنیم و یک عنصر div با انتخاب‌گر card در ۲ درست می‌کنیم. این کارت دو عنصر داخلی دارد: یکی که برچسب زمانی و پیوند ویرایش مطلب را نگه می‌دارد و دیگری بدنه‌ی مطلب را در برمی‌گیرد.

نمایش مرحله و تعداد سفینه‌ها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

نمایش دادن مرحله

برای نمایش مرحله‌ای از بازی که بازیکن در آن قرار دارد، باید ابتدا شاخصه‌ای به GameStats اضافه کنیم که بیانگر مرحله‌ی فعلی باشد. برای بازنشانی مرحله در ابتدای هر بازی جدید آن را در reset_stats() مقداردهی اوّلیّه می‌کنیم:

def reset_stats(self):
    """Initialize statistics that can change during the game."""
    self.ships_left = self.settings.ship_limit

    self.score = 0
    self.level = 1

برای این که Scoreboard مرحله‌ی فعلی را نمایش دهد تابعی جدید را به نام prep_level() از __init__() صدا می‌کنیم:

استقرار پروژه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

اکنون که یک پروژه با قیافه‌ای حرفه‌ای داریم بیایید آن را روی یک سرور در حال کار مستقر کنیم تا هر شخص متّصل به اینترنت بتواند از آن استفاده کند. ما از Heroku استفاده می‌کنیم که یک بستر مبتنی بر وب است و به شما امکان می‌دهد که استقرار نرم‌افزارهای تحت وب خود را مدیریّت کنید. ما پروژه‌ی Learning Log را برپا کرده و روی هروکو اجرا می‌کنیم.

ساختن یک حساب کاربری هروکو

برای ساختن یک حساب کاربری به https://heroku.com/ بروید و روی یکی از پیوندهای ثبت نام کلیک کنید. ساختن حساب رایگان است، هروکو یک گزینه‌ی رایگان دارد که به شما اجازه می‌دهد پروژه‌های خود را پیش از استقرار کامل در یک محیط زنده آزمایش کنید.

بصری کردن مخزن‌ها به کمک پلات‌لی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

اکنون داده‌هایی را که در اختیار داریم بصری می‌کنیم تا محبوبیّت نسبی پروژه‌های پایتون را در گیت‌هاب نمایش دهیم. یک نمودار میله‌ای تعاملی خواهیم ساخت: ارتفاع هر میله بیانگر تعداد ستاره‌های دریافتیِ پروژه است و با کلیک کردن روی هر میله می‌توانید به صفحه‌ی پروژه در گیت‌هاب بروید. نسخه‌ای از برنامه‌ای را که مشغول کار بر روی آن بودیم به نام python_repos_visual.py ذخیره کنید و آن را تغییر دهید تا مشابه کد زیر شود:

خودآزمایی و خلاصه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

خودآزمایی

۱۴-۵- بالاترین امتیاز تمام دوران: پس از هربار بسته شدن بازی و اجرای مجدّد آن، بالاترین امتیاز از دست می‌رود. این مشکل را با نوشتن بالاترین امتیاز در یک فایل پیش از فراخوانی sys.exit() و خواندن آن هنگام مقداردهی اوّلیّه‌ی آن در GameStats برطرف کنید.

۱۴-۶- بازآرایی: دنبال متدهایی بگردید که بیش از یک وظیفه را انجام می‌دهند و آن را برای سازمان‌دهی و بهینه‌تر کردن کد خود، بازآرایی کنید. برای مثال بخشی از کد _check_bullet_alien_collisions() را که با نابودی کامل یک ناوگان مرحله‌ی جدیدی را آغاز می‌کند، به تابعی به نام start_new_level() منتقل کنید. همچنین چند فراخوانی مجزّای موجود در __init__() در Scoreboard را به متد جدیدی به نام prep_images() منتقل کنید تا __init__() را کوتاه‌تر کنید. همچنین اگر متد _check_play_button() را قبلاً بازآرایی کرده باشید، متد prep_images() می‌تواند همچنین باعث ساده‌تر شدن متدهای _check_play_button() یا start_game() شود.

رسم نقشه‌ی مجموعه‌ی داده‌های جهانی: قالب JSON

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این بخش مجموعه‌داده‌ای را دریافت می‌کنید که نمایانگر تمام زمین‌لرزه‌هایی است که طی ماه گذشته در جهان رخ داده. سپس نقشه‌ای می‌سازید که موقعیّت و میزان بزرگی هر زمین‌لرزه را نشان می‌دهد. چون داده به شکل JSON ذخیره شده از ماژول json برای کار با آن‌ها استفاده می‌کنیم. از ابزارهای ترسیم نقشه پلات‌لی، که برای تازه‌کارها ساده است، برای این داده‌های موقعیّت‌محور استفاده می‌کنیم و بصری‌سازی‌هایی می‌سازید که به وضوح توزیع جهانی زمین‌لرزه‌ها را نشان می‌دهد.

رسیدگی به استثنای FileNotFoundError

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

یکی از مشکلات شایع هنگام کار کردن با فایل‌ها مدیریّت فایل‌های ناموجود است. فایلی که به دنبال آن هستید ممکن است در جای متفاوتی باشد، نام آن ممکن است اشتباه نوشته شده باشد یا چه بسا اصلاً وجود نداشته باشد. شما می‌توانید به کمک یک بلوک try-except و با روشی سرراست به تمام این وضعیّت‌ها رسیدگی کنید.

حال بیایید تلاش کنیم فایلی را که وجود ندارد بخوانیم. برنامه‌ی زیر می‌خواهد محتویّات آلیس در سرزمین عجایب را بخواند امّا من فایل alice.txt را در پوشه‌ی alice.py ذخیره نکرده‌ام:

صفحه‌ی ثبت نام

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در ادامه صفحه‌ای می‌سازیم تا کاربران بتوانند از طریق آن ثبت نام کنند. از UserCreationForm پیش‌فرض جانگو استفاده می‌کنیم امّا تابع نما و قالب خود را می‌نویسیم.

URL ثبت نام

کد زیر الگوی URL صفحه‌ی ثبت نام را فراهم می‌آورد که دوباره در users/urls.py قرار می‌گیرد:

"""Defines URL patterns for users"""

from django.urls import path, include

from . import views

app_name = 'users'

urlpatterns = [
    # Include default auth urls.
    path('', include('django.contrib.auth.urls')),
    # Registration page.
    path('register/', views.register, name='register'),
]

ماژول views را از users وارد می‌کنیم. آن را برای نوشتن نمای صفحه‌ی ثبت نام نیاز داریم. الگوی صفحه‌ی ثبت نام URLای مانند http://localhost:8000/users/register/ را می‌پذیرد و درخواست‌ها را به تابع register() که الان خواهیم نوشت، می‌فرستیم.

بهبود نمودارهای پلات‌لی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

بیایید شکل و قیافه‌ی نمودارها را بهبود بخشیم. همان‌طور که در فصل ۱۶ دیدید شما می‌توانید تمام راهنماهای شکل‌دهی را به صورت جفت‌های کلید-مقدار در دیکشنری‌های data و my_layout تعریف کنید. تغییراتی اعمالی در شیء data میله‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این نسخه‌ی تغییریافته‌ی شیء data برای نمودار ماست که رنگی خاص و حاشیه‌ای واضح برای هر میله فراهم می‌کند:

--snip--
data = [{
    'type': 'bar',
    'x': repo_names,
    'y': stars,
    'marker': {
        'color': 'rgb(60, 100, 150)',
        'line': {'width': 1.5, 'color': 'rgb(25, 25, 25)'}
    },
    'opacity': 0.6,
}]
--snip--

تنظیمات marker نمایش‌داده شده طرح میله‌ها را تغییر می‌دهد. یک رنگ آبی شخصی و حاشیه‌ای به رنگ خاکستری تیره و عرض ۱٫۵ پیکسل برای هر میله تعیین کرده‌ایم. همچنین شفافیّت میله‌ها را برابر ۰٫۶ قرار دادیم تا ظاهر نمودار را کمی ملایم‌تر کنیم.

خودآزمایی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

۱۹-۲: حساب‌های کاربری بلاگ: یک سیستم احراز هویّت و ثبت نام برای کاربران پروژه‌ی Blog که در تمرین ۱۹-۱ شروع کرده‌اید، بسازید. مطمئن شوید که کاربرانِ واردشده نام کاربری خود را در جایی از صفحه می‌بینند و کاربران ثبت نام نشده پیوندی به صفحه‌ی ثبت نام می‌بینند.

ساختن فایل‌های پیکربندی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ساختن یک فایل requirements.txt

هروکو باید بداند که پروژه‌ی ما روی چه بسته‌هایی بنا شده است بنابراین از pip برای تولید فایلی شامل آن‌ها استفاده می‌کنیم. دوباره در یک محیط مجازی فعّال فرمان زیر را صادر کنید:

`1`	`(ll_env)learning_log$ pip freeze > requirements.txt`

دستور freeze از pip می‌خواهد که نام تمام بسته‌هایی که در حال حاضر در پروژه‌ی ما نصب شده در فایل requirements.txt بنویسد. این فایل را باز کنید تا نام و نسخه‌ی بسته‌های نصب‌شده در پروژه‌ی خود را ببینید:

ساختن لیست تمام زمین‌لرزه‌ها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ابتدا لیستی می‌سازیم که شامل تمام اطّلاعات هر زمین‌لرزه‌ی رخ‌داده باشد:

import json

# Explore the structure of the data.
filename = 'data/eq_data_1_day_m1.json'

with open(filename) as f:
    all_eq_data = json.load(f)

all_eq_dicts = all_eq_data['features']

print(len(all_eq_dicts))

ما داده‌های متناظر با کلید 'features' را گرفته و همه را در all_eq_dicts ذخیره می‌کنیم. می‌دانیم که این فایل داده‌های ۱۵۸ زمین‌لرزه را در بر گرفته و خروجی تایید می‌کند که داده‌ی تمام زمین‌لرزه‌های داخل فایل را گرفته‌ایم:

کار کردن با چند فایل

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

می‌خواهیم کتاب‌های بیشتری برای تحلیل اضافه کنیم. امّا پیش از این کار اجازه دهید بدنه‌ی این برنامه را به داخل تابعی به نام count_words() منتقل کنیم. با این کار تحلیل کردن چند کتاب آسان‌تر خواهد بود:

def count_words(filename):
    """Count the approximate number of words in a file."""
    try:
        with open(filename, encoding='utf-8') as f:
            contents = f.read()
    except FileNotFoundError:
        print(f"Sorry, the file {filename} does not exist.")
    else:
        words = contents.split()
        num_words = len(words)
        print(f"The file {filename} has about {num_words} words.")

filename = 'alice.txt'
count_words(filename)

بیشتر کد دست‌نخورده است. صرفاً آن را با تورفتگی داخل بدنه‌ی count_words() قرار داده‌ایم. به‌روز نگه‌داشتنِ توضیحات هنگام تغییر دادن برنامه عادت خوبی است بنابراین توضیح را به یک docstring تبدیل کرده و کمی آن را تغییر داده‌ایم (۱).

استفاده از Git برای ردگیری فایل‌های پروژه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

چنان‌که در فصل ۱۷ گفتیم گیت یک برنامه‌ی کنترل نسخه است که به شما ا¹⁸⁴ مکان می‌دهد هر بار که ویژگی جدیدی را با موفقیّت پیاده می‌کنید تصویری لحظه‌ای از کد بگیرید. اگر هر مشکلی پیش آمد می‌توانید به آخرین تصویری که کار می‌کرده برگردید؛ برای مثال اگر هنگام کار کردن روی ویژگی جدید به طور اتّفاقی ایرادی ایجاد کردید. به هر کدام از این تصویرها یک سپارش می‌گویند.

افزودن تول‌تیپ‌های شخصی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در پلات‌لی می‌توانید با قرار دادن نشان‌گر ماوس روی هر میله اطّلاعاتی را که آن میله نمایندگی می‌کند نشان دهید. این راهنما معمولاً تول‌تیپ نامیده می‌شود و در این مورد تعداد ستاره‌های هر پروژه را نشان می‌دهد. اجازه دهید یک تول‌تیپ شخصی برای نمایش شرح پروژه و نام مالک آن بسازیم.

باید داده‌های دیگری برای تولید تول‌تیپ‌ها استخراج کنیم و شیء data را تغییر دهیم:

--snip--

# Process results.
response_dict = r.json()
repo_dicts = response_dict['items']

repo_names, stars, labels = [], [], []  # ①

for repo_dict in repo_dicts:
    repo_names.append(repo_dict['name'])
    stars.append(repo_dict['stargazers_count'])

    owner = repo_dict['owner']['login']  # ②
    description = repo_dict['description']
    label = f"{owner}<br />{description}"  # ③
    labels.append(label)

# Make visualization.
data = [{
    'type': 'bar',
    'x': repo_names,
    'y': stars,
    'hovertext': labels,  # ④
    'marker': {
        'color': 'rgb(60, 100, 150)',
        'line': {'width': 1.5, 'color': 'rgb(25, 25, 25)'}
    },
    'opacity': 0.6,
}]
--snip--

ابتدا لیستی خالی برای نگهداری متن نمایشی هر پروژه¹⁴⁰ درست می‌کنیم. در حلقه‌ی پردازش داده‌ها شرح و مالک هر پروژه را بیرون می‌کشیم. پلات‌لی به‌کارگیری کد HTML داخل عناصر متنی را مجاز می‌داند پس رشته‌ای برای برچسب‌ها درست می‌کنیم و از شکست خط (<br />) برای ایجاد فاصله بین نام کاربری مالک و شرح پروژه استفاده می‌کنیم. سپس این برچسب را در لیست labels ذخیره می‌کنیم.

خودآزمایی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

۱۰-۶- جمع کردن: یکی از مشکلات رایج هنگام دریافت مقادیر عددی زمانی رخ می‌دهد که افراد به جای عدد متن وارد می‌کنند. وقتی تلاش می‌کنیم که این ورودی را با int به عدد تبدیل کنیم خطای ValueError دریافت می‌کنید. برنامه‌ای بنویسید که از کاربر دو عدد بگیرد. آن‌ها را جمع و نتیجه را چاپ کند. اگر هر کدام از ورودی‌ها عدد نبودند خطای ValueError را بگیرید و پیامی دوستانه چاپ کنید. برنامه‌ی خود را با وارد کردن دو عدد و سپس متنی به جای یکی از اعداد بیازمایید.

ساختن یک نقشه‌ی جهان

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

با اطّلاعاتی که تا اینجا به دست آورده‌ایم می‌توانیم یک نقشه‌ی ساده‌ی جهان بسازیم. هر چند این نقشه در ابتدا قابل عرضه به نظر نخواهد رسید، زیرا هدف ما این است که پیش از تمرکز بر شکل و مشکلات ارائه، از نمایش درست اطّلاعات اطمینان حاصل کنیم.

این نقشه‌ی اوّلیّه است:

import json
from plotly.graph_objs import Scattergeo, Layout
from plotly import offline

--snip--

for eq_dict in all_eq_dicts:
    --snip--

# Map the earthquakes.
data = [Scattergeo(lon=lons, lat=lats)]

my_layout = Layout(title='Global Earthquakes')

fig = {'data': data, 'layout': my_layout}
offline.plot(fig, filename='global_earthquakes.html')

نمودار Scattergeo و کلاس Layout و سپس ماژول offline را برای ساختن نقشه وارد می‌کنیم. مشابه کاری که برای ساختن نمودار میله‌ای کردیم، لیستی به نام data تعریف می‌کنیم. داخل این لیست شیء Scattergeo را می‌سازیم زیرا شما می‌توانید در هر بصری‌سازی بیش از یک مجموعه‌داده را رسم کنید. نمودار از نوع Scattergeo به شما امکان می‌دهد که نمودار پراکندگی داده‌های جغرافیایی را روی یک نقشه بیندازید. این ساده‌ترین روش استفاده از این نوع نمودار است، کافی‌ست شما لیستی از طول‌ها و لیستی از عرض‌های جغرافیایی را ارائه کنید.

فراهم آوردن امکان در اختیار گرفتن داده‌ها برای کاربران

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

کاربران باید بتوانند داده‌هایی را وارد کنند که منحصر به خودشان باشد، بنابراین سیستمی ایجاد می‌کنیم که تعیین کند کدام داده به کدام کاربر تعلّق دارد. پس از آن دسترسی به برخی صفحات را محدود می‌کنیم تا کاربران تنها بتوانند با داده‌های خود کار کنند.

مدل Topic را تغییر می‌دهیم تا هر موضوع به یک کاربر خاص تعلّق داشته باشد. چنین کاری مطالب را هم مدیریّت خواهد کرد زیرا هر مطلب به یک موضوع خاص مرتبط است. کار را به محدود کردن دسترسی به صفحات خاص آغاز می‌کنیم.

ارسال به هروکو و برپا کردن پایگاه داده

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ارسال به هروکو

در نهایت می‌خواهیم پروژه را به هروکو بفرستیم. در یک محیط فعّال مجازی فرمان‌های زیر را وارد کنید:

(ll_env)learning_log$ heroku login
heroku: Press any key to open up the browser to login or q to exit:
Logging in... done
Logged in as eric@example.com

(ll_env)learning_log$ heroku create
Creating app... done,  secret-lowlands-82594
https://secret-lowlands-82594.herokuapp.com/ |
https://git.heroku.com/secret-lowlands-82594.git

(ll_env)learning_log$ git push heroku master
--snip--
remote: -----> Launching...
remote: Released v5
remote: https://secret-lowlands-82594.herokuapp.com/ deployed to Heroku
remote: Verifying deploy... done.
To https://git.heroku.com/secret-lowlands-82594.git
  * [new branch] master -> master

(ll_env)learning_log$

ابتدا فرمان heroku login را وارد می‌کنید که شما را به صفحه‌ای در مرورگرتان می‌برد تا در آنجا به حساب هروکوی خود وارد شوید (۱). سپس به هروکو می‌گویید که یک پروژه‌ی خالی درست کند (۲). هروکو نامی متشکّل از دو کلمه و یک عدد درست می‌کند؛ می‌توانید آن را بعداً عوض کنید. سپس دستور git push heroku master را وارد می‌کنیم (۳) که به گیت می‌گوید شاخه‌ی اصلی پروژه را در مخزنی که هروکو ساخته بفرست. هروکو با استفاده از این فایل‌ها پروژه را در سرورهای خود می‌سازد. در ۴ آدرسی قرار دارد که از آن برای دسترسی به پروژه‌ی در حال کار استفاده می‌کنیم و می‌توانیم آن را به همراه نام پروژه عوض کنیم.

افزودن پیوندهای قابل کلیک به نمودار

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

چون پلات‌لی به شما امکان استفاده از HTML را در عنصرهای متنی می‌دهد می‌توانیم به سادگی پیوندها را به نمودار خود اضافه کنیم. اجازه دهید که برچسب‌های محور x را به عنوان راهی برای باز کردن خانه‌ی پروژه در گیت‌هاب قرار دهیم. باید URLها را از داده‌ها بیرون کشیده و به کمک آن‌ها برچسب‌های محور x را تولید کنیم:

--snip--

# Process results.
response_dict = r.json()
repo_dicts = response_dict['items']

repo_links, stars, labels = [], [], []  # ①

for repo_dict in repo_dicts:
    repo_name = repo_dict['name']  # ②
    repo_url = repo_dict['html_url']
    repo_link = f"<a href='{repo_url}'>{repo_name}</a>"  # ③
    repo_links.append(repo_link)

    stars.append(repo_dict['stargazers_count'])

--snip--

# Make visualization.
data = [{
    'type': 'bar',
    'x': repo_links,  # ④
    'y': stars,
    --snip--
}]
--snip--

نام لیست را از repo_names به repo_links تغییر می‌دهیم تا نوع اطّلاعاتی را که در نمودار کنار هم قرار می‌دهیم دقیق‌تر بیان کنیم. سپس URL پروژه را از repo_dict بیرون کشیده و در متغیّر موقّت repo_url قرار می‌دهیم. پیوندی به پروژه درست می‌کنیم. از تگ HTML anchor که به شکل <a href='URL'>link text</a> است برای تولید پیوند استفاده می‌کنیم. سپس این پیوند را به لیست repo_links الحاق می‌کنیم.

ایجاد ارتباط بین داده‌ها و کاربران

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در ادامه باید بین داده‌ها و کاربری که آن را ثبت کرده ارتباط برقرار کنیم. کافی است تنها داده‌ها در بالاترین سطح سلسله‌مراتب را به یک کاربر متّصل کنیم و داده‌های دیگر در سطح‌های پایین‌تر به دنبال آن خواهند آمد. برای مثال در Learning Log موضوع‌ها بالاترین سطح اطّلاعات در برنامه‌اند و تمام مطلب‌ها به یک موضوع وابسته‌اند. مادامی‌که هر موضوع به یک کاربر خاص تعلّق داشته باشد می‌توانیم مالکیّت هر مطلب را در پایگاه داده ردگیری کنیم.

ذخیره‌سازی داده‌ها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

بسیاری از برنامه‌های شما از کاربران می‌خواهند که انواع خاصّی اطّلاعات را وارد کنند. ممکن است به کاربران امکان دهید که تنظیمات پیش‌فرض خود را در یک بازی ذخیره یا داده‌هایی را برای بصری‌سازی ارائه کنند. تمرکزِ برنامه‌ی شما بر هر چیزی باشد، شما اطّلاعاتی را که کاربر ارائه می‌کند در ساختمان‌های داده‌ای مانند لیست‌ها و دیکشنری‌ها ذخیره می‌کنید. زمانی که کاربران برنامه‌ای را می‌بندند تقریباً همیشه می‌خواهید که اطّلاعات وارد شده را ذخیره کنید. یک راه ساده برای این کار ذخیره کردن داده به کمک ماژول json است.

شخصی‌سازی اندازه‌ی نشان‌گرها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

زمانی که ما به بهبود شکل و سیاق نقشه فکر می‌کنیم باید روی جنبه‌هایی از داده تمرکز کنیم که می‌خواهیم با آن‌ها ارتباط شفّاف‌تری برقرار کنیم. نقشه‌ی فعلی محل وقوع هر زمین‌لرزه را نشان می‌دهد امّا در مورد شدّت آن‌ها چیزی نمی‌گوید. هدف ما این است که بینندگان بلافاصله ببینند که شاخص‌ترین زمین‌لرزه‌ها در کجای جهان رخ داده است.

برای انجام این کار اندازه‌ی نشان‌گرها را بسته به بزرگی هر زمین‌لرزه تغییر می‌دهیم:

اطّلاعات بیشتر درباره‌ی پلات‌لی و API گیت‌هاب

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

برای مطالعه‌ی بیشتر در مورد کار با نمودارهای پلات‌لی دو محل خوب برای شروع وجود دارد. یکی Plotly User Guide in Python به آدرس https://plot.ly/python/user-guide است. این منبع به شما درک بهتری از چگونگی به‌کارگیری داده‌های شما در پلات‌لی برای ساختن بصری‌سازی و دلیل استفاده از این رویکرد می‌دهد.

Python Figure Reference به آدرس https://plot.ly/python/reference/ تمام تنظیمات موجود را برای پیکربندی بصری‌سازی‌های پلات‌لی فهرست می‌کند. تمام انواع نمودارهای قابل رسم به همراه تمام مشخّصه‌هایی که برای هر پیکربندی قابل انتخاب است هم فهرست شده است.

انتقال پایگاه داده

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

اکنون که می‌خواهیم پایگاه داده را منتقل کنیم، جانگو آن را تغییر می‌دهد تا بتواند بین هر موضوع و یک کاربر ارتباطی برقرار کند. برای انجام انتقال جانگو باید بداند موضوعاتی را که قبلاً ایجاد شده‌اند به کدام کاربر ربط دهد. ساده‌ترین رویکرد این است که برای شروع تمام موضوع‌های موجود را به یک کاربر نسبت دهیم—مثلاً ابرکاربر. امّا ابتدا باید شماره‌ی آن کاربر را بدانیم.

بیایید به شماره‌ی تمام کاربرانی که تا الان ساخته‌ایم نگاهی بیندازیم. یک نشست پوسته‌ی جانگو اجرا کنید و دستورهای زیر را وارد کنید:

بهبود استقرار هروکو

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

اکنون فرآیند استقرار را با ساختن یک ابرکاربر بهبود می‌بخشیم، درست همانند آن چه به صورت محلّی کردیم. همچنین پروژه را با تغییر تنظیم DEBUG به False امن‌تر می‌کنیم تا کاربران در پیام‌های خطا هیچ اطّلاعات اضافی‌تری که با آن‌ها در حمله به سرور کمک می‌کند، مشاهده نکنند.

ساختن یک ابرکاربر در هروکو

شما قبلاً دیده‌اید که می‌توانیم دستورهای یک‌طرفه را به کمک فرمان heroku run اجرا کنیم. امّا علاوه بر این شما می‌توانید هنگامی که با دستور heroku run bash به سرور هروکو متّصل شده‌اید، دستورها را با باز کردن یک نشست ترمینال Bash اجرا کنید. بَش یک زبان است که در بسیاری از ترمینال‌های لینوکسی اجرا می‌شود. ما از نشست ترمینال بَش برای ساختن یک ابرکاربر استفاده می‌کنیم تا بتوانیم روی برنامه‌ی در حال کار به سایت مدیر دسترسی داشته باشیم:

دیگر مقیاس‌های رنگی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

شما می‌توانید از تعدادی مقیاس رنگی دیگر نیز استفاده کنید. برای دیدن مقیاس‌های موجود برنامه‌ی کوتاه زیر را به عنوان show_color_scales.py ذخیره کنید:

from plotly import colors

for key in colors.PLOTLY_SCALES.keys():
    print(key)

پلات‌لی مقیاس‌های رنگی را در ماژول colors ذخیره می‌کند. این مقیاس‌ها در دیکشنری PLOTLY_SCALES تعریف می‌شوند و نام آن‌ها به عنوان کلید این دیکشنری‌ها می‌آیند. این خروجی شامل تمام مقیاس‌های رنگی موجود است:

ذخیره کردن و خواندن داده‌هایی که کاربر تولید کرده

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

هنگام کار با داده‌هایی که کاربر تولید کرده، ذخیره کردن آن‌ها با JSON سودمند است، زیرا اگر اطّلاعات او را جایی به شکلی ذخیره نکنید، با توقّف اجرای برنامه آن‌ها را از دست خواهید داد. به مثالی نگاه می‌کنیم که در آن در اوّلین اجرای برنامه از کاربر نام او را می‌پرسیم و سپس زمانی که برنامه را دوباره اجرا کرد، نامش را به خاطر می‌آوریم.

با ذخیره کردن نام کاربر شروع می‌کنیم:

API اخبار هکرها

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

برای بررسی نحوه‌ی استفاده از فراخوانی APIها در سایت‌های دیگر بیایید نگاهی سریع به سایت Hacker News (http://news.ycombinator.com/) بندازیم. در این سایت افراد مقاله‌هایی درباره‌ی برنامه‌نویسی و فنّآوری به اشتراک می‌گذارند و در بحث‌های زنده پیرامون این مقاله‌ها شرکت می‌کنند. API این سایت دسترسی به داده‌های تمام مطالب ثبت‌شده و نظرات سایت را فراهم می‌آورد و می‌توانید از آن بدون نیاز به ثبت‌نام برای دریافت کلید استفاده کنید.

فراخوانی زیر اطّلاعاتی درباره‌ی بالاترین مقاله‌ی فعلی در زمان نگارش این کتاب برمی‌گرداند:

امن کردن پروژه‌ی در حال کار

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

یک ایراد امنیّتی چشم‌گیر در نحوه‌ی استقرار فعلی پروژه‌ی ما این است: تنظیم DEBUG=True در settings.py که هنگام بروز خطا پیام‌های اشکال‌زدایی را نمایش می‌دهد. صفحه‌های خطای جانگو هنگام توسعه پروژه اطّلاعاتی حیاتی برای اشکال‌زدایی در اختیار شما قرار می‌دهند؛ با این حال اگر آن‌ها را در سرور در حال کار فعّال بگذاریم به مهاجمان اطّلاعاتی بیش از اندازه می‌دهند.

این که اطّلاعات اشکال‌زدایی روی سرور زنده نمایش دا¹⁸⁸ ده شوند یا نه با تنظیم یک متغیّر محیطی کنترل می‌شوند. متغیّرهای محیطی مقدارهایی هستند که در یک محیط خاص تنظیم می‌شوند. این یکی از راه‌های نگهداری اطّلاعات حسّاس روی سرور است: آن‌ها را از دیگر کدهای پروژه جدا می‌کنیم.

بازآرایی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

اغلب شما به جایی می‌رسید که کدتان کار می‌کند امّا¹⁰¹ تشخیص می‌دهید که با شکستن کد به مجموعه‌ای از تابع‌ها با وظیفه‌ی ویژه، می‌توانید آن را بهبود دهید. این فرآیند را بازآرایی می‌نامند. بازآرایی کد شما را تمیز‌تر و خواندن و توسعه‌ی آن را ساده‌تر می‌کند.

ما می‌توانیم remember_me.py را با انتقال منطق آن به یک یا چند تابع بازآرایی کنیم. تمرکز remember_me.py بر تبریک گفتن به کاربر است بنابراین تمام کد موجود را به تابعی به نام greet_user() منتقل می‌کنیم:

خودآزمایی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

۱۶-۶- بازآرایی: حلقه‌ای که داده‌ها را از all_eq_dicts بیرون می‌کشد پیش از الحاق موارد به لیست‌های متناظر، از متغیّرهایی برای بزرگی، طول و عرض جغرافیایی و عنوان هر زمین‌لرزه استفاده می‌کند. این رویکرد به این دلیل انتخاب شده که نحوه‌ی استخراج داده از فایل JSON شفّاف باشد امّا این در کد شما الزامی نیست. به جای استفاده از این متغیّرهای موقّت، هر مقدار را از eq_dict بیرون بکشید و آن را در یک خط به لیست متناظر اضافه کنید. این کار باعث می‌شود کل بدنه‌ی حلقه به چهار خط کاهش یابد.

محدود کردن موضوعات به کاربران مربوطه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

هم‌اکنون اگر وارد سایت شده باشید قادر خواهید بود که صرف نظر از این که چه کسی هستید، تمام موضوع‌ها را ببینید. این وضعیّت را به گونه‌ای تغییر می‌دهیم که کاربران تنها موضوعاتی را ببینند که به آن‌ها تعلّق دارد.

تغییر زیر را در تابع topics() در views.py اعمال کنید:

--snip--

@login_required
def topics(request):
    """Show all topics."""
    topics = Topic.objects.filter(owner=request.user).order_by('date_added')
    context = {'topics': topics}
    return render(request, 'learning_logs/topics.html', context)

--snip--

زمانی که کاربری وارد می‌شود، شیء درخواست مشخّصه‌ای به نام request.user دارد که اطّلاعات آن کاربر را ذخیره می‌کند. پرس‌وجوی topics = Topic.objects.filter(owner=request.user).order_by('date_added') به جانگو می‌گوید که تنها شیءهای Topicای را از پایگاه داده استخراج کن که مشخّصه‌ی owner آن با کاربر فعلی مطابقت داشته باشد. چون نحوه‌ی نمایش موضوع‌ها را تغییر نداده‌ایم نیازی نیست که قالب صفحه‌ی موضوعات را دست بزنیم.

خلاصه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این فصل کار کردن با مجموعه‌داده‌های دنیای واقعی را آموختید. فایل‌های CSV و JSON را پردازش و داده‌های مورد نظر خود را از آن‌ها استخراج کردید. با استفاده از داده‌های تاریخی آب و هوا درباره‌ی کار کردن با Matplotlib بیشتر آموختید، مانند چگونگی کار با ماژول datetime و نحوه‌ی رسم چند دنباله‌ی داده بر روی یک نمودار. شما در پلات‌لی داده‌های جغرافیایی را روی نقشه‌ی جهان رسم کردید و نقشه‌ها و نمودارهای پلات‌لی را نیز شکل دادیم.

خودآزمایی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

۱۰-۱۱- عدد دلخواه: برنامه‌ای بنویسید که عدد دلخواهِ کاربر را بپرسد. از json.dump() برای ذخیره کردن این عدد در یک فایل استفاده کنید. برنامه‌ای جدا بنویسید که این مقدار را بخواند و پیامی مانند این چاپ کند: "I know your favorite number! It's ____"

۱۰-۱۲- عددِ دلخواهِ به‌خاطرسپرده‌شده: دو برنامه‌ی تمرین ۱۰-۱۱ را در یک فایل ترکیب کنید. اگر عدد قبلاً وجود داشت، آن را به کاربر گزارش کنید. اگر نه، از کاربر عدد دلخواهش را بپرسید و در یک فایل ذخیره کنید. برنامه را دوبار اجرا کنید تا مطمئن شوید کار می‌کند.

خودآزمایی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

۱۷-۱- زبان‌های دیگر: فراخوانی API را در python_repos.py تغییر دهید تا جدولی برای نمایش پروژه‌های محبوب به دیگر¹⁴³ ¹⁴² ¹⁴¹ زبان‌های برنامه‌نویسی تولید کند. زبان‌هایی مانند جاوااسکریپت، روبی، سی، جاوا، پرل، هسکل و گو را امتحان کنید.

۱۷-۲- گفتگوهای فعّال: با استفاده از داده‌های به‌دست‌آمده از hn_submissions.py نموداری میله‌ای از فعّال‌ترین گفت‌و‌گوهای فعلی در Hacker News تولید کنید. ارتفاع هر میله متناسب با تعداد نظراتی است که مقاله دریافت کرده است. برچسب هر میله باید شامل عنوان مقاله باشد و مانند پیوندی به صفحه‌ی نظرات آن عمل کند.

ساختن صفحه‌های خطای شخصی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در فصل ۱۹ پروژه را طوری پیکربندی کردیم که اگر کاربر صفحه‌ای را درخواست کرد که وجود نداشت یا نوشته‌ای را که متعلّق به او نبود درخواست کرد، یک خطای 404 برگرداند. شما احتمالاً تا الان به برخی خطاهای سرور 500 (خطاهای داخلی) برخورده‌اید. خطای 404 معمولاً به این معنی است که کد جانگو درست است امّا چیزی که درخواست می‌شود وجود ندارد؛ خطای 500 به طور معمول به این معنی است که در کدی که نوشته‌اید خطایی وجود دارد، مانند خطایی در یک تابع در views.py. هم‌اکنون جانگو همان صفحه‌ی خطای عمومی را در هر دو وضعیّت برمی‌گرداند. امّا می‌توانیم قالب صفحه‌های خطای 404 و 500 خودمان را بنویسیم که به ظاهر کلّی پروژه می‌خورد. این قالب‌ها باید در پوشه‌ی ریشه‌ی قالب‌ها قرار بگیرند.

محافظت از موضوع‌های یک کاربر

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

ما هنوز دسترسی به صفحه‌های موضوعات را محدود نکرده‌ایم در نتیجه هر کاربری که ثبت نام کرده باشد می‌تواند تعدادی آدرس به شکل http://localhost:8000/topics/1/ را امتحان کند تا بالاخره به یکی از صفحه‌ها با شماره‌ی موجود دست یابد.

این را خودتان امتحان کنید. در حالی‌که با حساب کاربری کسی که مالک تمام موضوع‌هاست وارد شده‌اید، آدرس یکی از موضوع‌ها را کپی کنید یا شماره‌ی آن را یادداشت کنید. سپس از سیستم خارج شوید و با کاربری دیگری وارد شوید. آدرس آن موضوع را وارد کنید. باید قادر باشید که مطالب آن را بخواهید هرچند که آن‌ها به کاربری دیگری تعلّق دارند.

استفاده از get_object_or_404()

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

تا اینجا اگر کاربر موضوع یا مطلبی را که وجود ندارد به صورت دستی درخواست کند به خطای سرور 500 برمی‌خورد. جانگو سعی می‌کند صفحه‌ای را که وجود ندارد بسازد امّا چون برای این کار اطّلاعات کافی ندارد خطای 500 ایجاد می‌شود. این وضعّیت به طور دقیق‌تر شبیه به خطای 404 است و می‌توانیم این رفتار را به کمک تابع میان‌بر get_object_or_404() جانگو پیاده‌سازی کنیم. این تابع تلاش می‌کند که شیء درخواستی را از پایگاه داده بگیرد، امّا اگر وجود نداشت یک استثنای 404 ایجاد می‌کند. این تابع را در views.py وارد می‌کنیم و آن را به جای get() می‌گذاریم:

خلاصه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این فصل کار کردن با فایل‌ها را آموختید. شما خواندن یک‌باره‌ی یک فایل و خواندنِ خط به خط محتویّات فایل را یاد گرفتید. دیدید که چگونه می‌توان در فایلی نوشت یا متنی به انتهای آن افزود. درباره‌ی استثناها و نحوه‌ی مدیریّت استثناهایی که ممکن است در برنامه رخ دهد، خواندید. سرانجام آموختید که چگونه ساختمان‌های داده‌ی پایتون را ذخیره کنید تا اطّلاعاتی که کاربران ارائه می‌کنند حفظ شود و نیاز نباشد که در هر اجرای برنامه یک بار آن‌ها را از اوّل وارد کنند.

خلاصه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این فصل آموختید که چگونه از APIها برای نوشتن برنامه‌های خودمتّکی استفاده کنید که داده‌های مورد نیاز خود را جمع‌آوری و آن‌ها را بصری می‌کنند. از API گیت‌هاب برای بررسی پرستاره‌ترین پروژه‌های پایتون در گیت‌هاب استفاده کردید و نگاهی گذرا به API سایت Hacker News انداختید. یاد گرفتید که چگونه از بسته‌ی Requests برای ارسال خودکار فراخوانی API به گیت‌هاب و روش پردازش نتایج آن استفاده کنید. برخی از تنظیمات پلات‌لی نیز برای شخصی‌سازی بیشتر نمودارهایی که تولید می‌کنند معرّفی شدند.

نسبت دادن موضوع‌های جدید به کاربر فعلی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در حال حاضر صفحه‌ی مربوط به اضافه کردن موضوع‌های جدید خراب است زیرا موضوع‌های جدید را به هیچ کاربر خاصّی نسبت نمی‌دهد. اگر تلاش کنید که موضوع جدیدی ایجاد کنید با پیام خطای IntegrityError به همراه NOT NULL constraint failed: learning_logs_topic.owner_id برمی‌خورید. جانگو می‌گوید که شما نمی‌توانید بدون تعیین کردن مقداری برای فیلد owner موضوع جدیدی بسازید.

راه حل این مشکل بسیار سرراست است زیرا از طریق شیء request به کاربر فعلی دسترسی داریم. کد زیر را اضافه کنید که هر موضوع جدید را به کاربر فعلی نسبت می‌دهد:

توسعه‌های آینده و نکته‌های پایانی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

شما ممکن است بخواهید پس از انتقال اوّلیّه‌ی پروژه به سرور آن را توسعه دهید یا پروژه‌های خود را برای استقرار توسعه دهید. فرآیندی تقریباً یکسان برای به‌روزرسانی پروژه‌ها وجود دارد.

ابتدا هر تغییری که مورد نیاز است در پروژه‌ی محلّی خود ایجاد می‌کنید. اگر این تغییرات به ایجاد فایل‌های جدید منجر می‌شود آن‌ها را با دستور git add . به مخزن گیت اضافه کنید. (مطمئن شوید که نقطه را در پایان دستور می‌آورید.) هر تغییری در انتقال پایگاه داده به این دستور نیاز دارد چون در هر انتقال یک فایل انتقال جدید ساخته می‌شود.

خودآزمایی

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

۱۹-۳- بازآرایی: در views.py دو جا وجود دارد که می‌خواهیم مطمئن شویم کاربری مالک یک موضوع با کاربری فعلی تطابق دارد یا نه. کد این بررسی را در تابعی به نام check_topic_owner() قرار دهید و آن را در جای مناسب صدا کنید.

۱۹-۴- محافظت از new_entry: در حال حاضر یک کاربر می‌تواند با وارد کردن یک URL با شماره‌ی موضوع متعلّق به کاربر دیگری، یک موضوع جدید به دفترچه‌ی آموخته‌های او اضافه کند. با بررسی مرتبط بودن کاربر فعلی با موضوع مطلب پیش از ذخیره‌ی مطلب جدید، از این دستکاری جلوگیری کنید.

خلاصه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این فصل به‌کارگیری فرم‌ها را یاد گرفتید تا به کاربران امکان دهید موضوع‌ها و مطلب‌های جدید را اضافه و قبلی‌ها را ویرایش کنند. پس از آن یاد گرفتید که چگونه حساب‌های کاربری را پیاده کنید. به کاربران فعلی اجازه‌ی ورود و خروج دادید و از UserCreationForm پیش‌فرض جانگو برای ایجاد امکان ساختن حساب‌های کاربری جدید استفاده کردید.

پس از ساختن یک سیستم ثبت نام و احراز هویّت کاربری ساده، به کمک شکل‌دهنده‌ی @login_required دسترسی کاربران واردشده را به صفحه‌های خاصّی محدود کردید. پس از آن به کمک یک رابطه‌ی کلید خارجی داده‌ها را به کاربران مشخّصی نسبت دادید. یاد گرفتید که وقتی به جابه‌جایی پایگاه داده با تعیین برخی داده‌های پیش‌فرض نیاز است چگونه باید این کار را بکنید.

خلاصه

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

در این فصل آموختید که چگونه به کمک کتابخانه‌ی بوت‌استرپ و برنامه‌ی django-bootstrap4 پروژه‌های خود ظاهری ساده امّا حرفه‌ای بدهید. به کمک بوت‌استرپ شکل و شیوه‌ای که انتخاب می‌کنید تقریباً روی هر افزاره‌ای که مردم برای دیدن پروژه‌ی شما استفاده می‌کنند به یک شکل به نظر می‌آید.

شما درباره‌ی قالب‌های بوت‌استرپ آموختید و از قالب Navbar static برای ساختن یک شکل و ظاهر ساده برای Learning Log استفاده کردید. از جامباترون برای متمایز کردن پیام صفحه‌ی خانه استفاده کردید و آموختید که چگونه تمام صفحه‌ها را به یک صورت شکل دهید.